.

 

گزیده‌ای از کلاس نهج البلاغه (با موضوع پیامدها ) استاد محترم خانم زهره بروجردي     

  توسط خانم  ف . نوربخش  
ره آورد توبه و درخواست مغفرت

خطبه 177 فراز 6 : « وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ حِينَ تَنْزِلُ بِهِمُ النِّقَمُ وَ تَزُولُ عَنْهُمُ النِّعَمُ فَزِعُوا إِلَى رَبِّهِمْ بِصِدْقٍ مِنْ نِيَّاتِهِمْ وَ وَلَهٍ مِنْ قُلُوبِهِمْ لَرَدَّ عَلَيْهِمْ كُلَّ شَارِدٍ وَ أَصْلَحَ لَهُمْ كُلَّ فَاسِد»

اگر مردم زماني كه بلاها بر آنها نازل مي‌شود و نعمتها از آنان زايل مي‌گردد با صدق نيت در پيشگاه خدا تضرع كنند و با قلبهاي پر از عشق و محبت به خدا از او درخواست توبه نمايند يقينا آن چه از دستشان رفته به آنان بازمي‌گردد و هر خرابي را براي آنها اصلاح مي‌كند .

وقتي به واسطه گسست از حق ، گرفتاري پيش مي‌آيد خود و ديگري را عامل رفع گرفتاري ندانيم بلكه با تضرع از خداي سبحان طلب بخشايش و برطرف كردن سختي‌ها را بكنيم .

انساني كه گناه كرده هم سلوك خود را به تاخير مي‌اندازد و هم مانع سرعت و حركت ديگران مي‌شود پس به خداي رب پناه مي‌برد كه تربيت ورشد لازم را نداشته و از آموزه‌هاي حق دوري كرده، ‌حال مي‌خواهد تضرع و انابه و رجوع خالصانه داشته باشد تا بواسطه همين رجوع، آفات و بلاها از او دفع شود و از طبيب حاذق كه درد را بيان كرد، درمان را نيز طلب مي‌كند كه قطعاً او هم تفضل نموده و طبق وعده ائمه معصومين (كه دعا دفع بلاي نازل شده و نازل نشده را مي‌نمايد) اميدوار مي‌شود مشروط بر اينكه با نيت خالصانه از گناهان و رذائل اخلاقي شخصي و اجتماعي دست بردارد

هديه به پيشگاه مطهر اميرالمومنين عليه السلام صلوات