.

 

شرح دعای عهد

جلسه 8


          به این امید با کلاس امام زمان شناسی همراه می‌شویم که کدورت و جهل نسبت به امام عصر(عج) را از صفحه‌ی دلمان بزدائیم و وجودمان را غبار روبی کنیم، تا بتوانیم با قطب عالم امکان مرتبط شویم.

گویی برای جلوه‌گری حضرت، به آئینه‌ای مصفا نیاز است. به میزانی که آئینه‌ی وجودمان را صیقل دهیم می‌توانیم شاهد جلوه‌گری انسان کامل باشیم. چرا که حضرت ولی عصر(عج) به دنبال دلی پاک هستند تا آن را قدمگاه خویش قرار دهند.

به همین جهت است که وقتی از بعضی بزرگان سؤال می‌شود «چه کنیم تا بتوانیم با امام زمان (عج) ارتباط داشته باشیم و در خدمت حضرت مشرف شویم؟» پاسخ می‌دهند: «شما خوب باشید، حضرت خودشان به سراغ شما می‌آیند.»

*      *     *


در محضر دعای عهد قرار می‌گیریم تا در میان عبارات آن با جایگاه امام عصر(عج) آشنا شویم، وظایف خود را نسبت به حضرت بشناسیم و به نقش انتظار در زندگیمان واقف گردیم.

«اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مقضّیاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي شَاهِراً سَيْفِي مُجَرِّداً قَنَاتِي مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي »

 «خداوندا!  اگر میان من و او (امام زمان عج)، مرگ که برای تمامی بندگان قضای حتمی قراردادی، جدایی افکند، پس مرا از قبر برانگیز در حالیکه کفنم را به دور خود بسته‌ام، شمشیر از نیام بر کشیده و نیزه‌ام را برهنه کرده‌ام، و لبیک گویان ندای دعوت کننده را، در میان شهرنشین‌ها و بادیه‌نشین‌ها اجابت می‌کنم.»

پيام‌هاي اين فراز:

اين فراز از دعا، پيام‌هاي متعددي را در بر مي‌گيرد:

• منتظر واقع نگر است و زندگیش را با تصورات رویایی سپری نمی‌کند. او ظهور ولی عصر(عج) را انتظار می‌کشد و دعاگوی تعجیل در فرج حضرت است، اما در عین حال احتمال می‌دهد که نتواند در دوره‌ی عمر خود ظهور را درک کند.

• منتظر مرگ را به عنوان واقعیتی قریب الوقوع می‌داند. شاید در نظرش ظهور نزدیک باشد، در عين حال با این تصور که ممکن است کوچ او از این عالم خاکی زودتر از فرج محقق شود، برای رجعتش در زمان ظهور دعا می‌کند.

او هم چون دید گاه امیرالمؤمنین(ع)، مرگ را «زائری قریب» می‌بیند که به زودی سراغش می‌آید. بنابراین فاصله‌اش را تا مرگ اندک می‌داند و برای استقبال از موت آماده است.

• عاشقی که زندگی‌اش را با اشتیاق وصال به امام(عج) سپری می‌کند، مایل است تا با حالت انتظار از دنیا برود. می‌خواهد به گونه‌ای چشم به راه آن یار غایب از نظر باشد که پس از سالیان دراز که در قبر خفته است، با صدای شنیدن پای مسافرش برخیزد و خود را به حضرت برساند.

در حقیقت آنچه که داعی در این فراز طلب می‌کند، این است که وقتی از قبر بیرون می‌آید، تمامی آثار انتظار در ظاهرش مشهود باشد.

• در بحث «رجعت» ذکر شد که در زمان ظهور حضرت حجت(عج)، تمامی حضرات معصومین(ع) به این عالم باز می‌گردند. و در کنار آنها دو گروه دیگر هم رجعت دارند:

     بدترین ها که در صف اعداء ائمه(ع) بودند، به دنیا باز گردانده می‌شوند تا به دست حضرت مجازات شوند، و به این ترتیب در دو عالم مورد عقوبت قرار گیرند.

    و گروه دیگر خوبان خوبی هستند که دوره‌ی حیاتشان را در انتظار امام زمان(عج) به سر برده‌اند، آنها هم رجعت می‌کنند تا به یاری امامشان بشتابند.

زمانی که منتظر از خدا طلب می‌کند « أَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي ...» تلویحاً درخواست می‌کند که درشمار «خیلی خوب‌ها» باشد، چرا که می‌داند خوبان خوب می‌توانند به این عالم برگردند. و همین دیدگاه موجب می‌شود تا در زندگی‌اش سیری کمالی را برگزیند و سلوکی پر شتاب را پیش گیرد.

• نکته‌ی قابل توجه دیگر در دعا، این است که فرد منتظر بر احساساتش مسلط است.

پس از سالیان دراز که در انتظار دوره‌ی ظهور به سر برده، هنگام رجعتش واله و شيدا به تماشا نمي‌نشيند و از فرط اشتیاق، نظاره گر شرایط و حوادث نمی‌شود.

منتظر قیام قائم(عج)، آن قدر نسبت به احساساتش مدیریت دارد که به مجرد بیرون آمدن از قبر، برای خدمت رسانی به مولایش آماده است. می‌خواهد لحظه‌ی خروج از قبر، شمشیرش کشیده باشد و نیزه‌اش آماده.

مگر بیرون آوردن شمشیر از غلاف چقدر زمان می‌برد؟ داعی حاضر نیست برای خدمت رسانی به حضرت، به اندازه‌ی این مدت کوتاه هم معطل شود، و ذره‌ای مسامحه را جایز نمی‌داند.

می‌خواهد هنگام رجعتش، آماده‌ی آماده باشد، و در اسرع وقت به تکلیفش عمل کند.

• در این عبارت دعا، از خداوند در خواست می‌کنیم پس از خروج از قبر شمشیر به دست و با نیزه برهنه، برای مبارزه آماده باشيم.

مگر کسی با شمشیر و نیزه دفن می‌شود که ابتدای رجعتش با این ابزار همراه باشد؟

چنین ترسیمی از لحظه‌ی رجعت فرد، نمادی از «تبری» است. عقیده‌ای که در سویدای قلب منتظر جای گرفته و در زمان ظهور به نمایش گذاشته می‌شود.

كسي كه در دوره حياتش در شمار «اشداء علي الكفار» بوده هنگام رجعت هم بي‌درنگ تبرّایش را از دشمنان دين ابراز مي‌كند .

• منتظر ظهور ولي عصر(ع) تنها در انتظار رسيدن به ايام حاكميت امنيت و راحت نيست او مي‌داند بايد براي جهاد با اعداء آماده باشد .

در روايات ائمه (ع) روزگار ظهور برايمان به گونه‌اي ترسيم شده است كه نشان مي‌دهد سختي‌هاي بسياري را همراه دارد . تا 7 سال امام زمان (عج) و يارانش مشغول جنگ ومبارزه هستند تا دين در كل عالم حاكم شود .

منتظر واقعي كسي است كه اهل مبارزه با باطل باشد ، تا آن زمان بتواند در ركاب امامش به ياري حق برخيزد .

كسي كه بخواهد در زمره منتظرين حضرت به شمار آيد، بايد آنقدر توانمند باشد كه قدرت مبارزه با دشمنان دين در وجودش هويدا باشد .

بايد آنقدر آماده باشد كه به محض خروج از قبر ، بي‌درنگ و بدون فوت وقت ، تحت امر امامش قرار گرفته و با فرماندهي حضرت به مبارزه برخيزد و كسي كه در زمان حياتش قدرت برخورد بادشمنان دين را نداشته باشد منتظر واقعي نيست.

• داعی به حضرت حق عرض می‌کند: « فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي » (مرا از قبر خارج کن ...) نه « اخرجنا من قبرنا ...» (ما را از قبر خارج کن ...). منتظر اگر رفیق طریق هم نداشته باشد به تنهایی در مسیر انتظار مولایش به پیش می‌رود و هیچ‌گاه به خاطر تنهایی و عدم همراهی دیگران دست از طلب برنمی‌دارد .

• منتظر مظهر نام مجیب خداست . «... مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي»  در حالیکه دعوت داعی را در شهر و بادیه اجابت می‌کنم.

این عبارت حاکی از این است که منتظر پیام رسانی‌ای شفاف و رسا دارد، و از نظر وجودی آنقدر توانمند است که می‌تواند اجابت دعوتش را به اقصی نقاط عالم اعلام کند.

پیام او برای همه‌کس گویاست. بیانش به گونه‌ای است که برای همه قابل درک است چه شهری و چه روستایی، چه افراد متمدن و چه کسانی که دور از تمدن زندگی می‌کنند، چه باسواد و چه بی‌سواد.

منتظر ظهور حضرت نه فقط اهل عمل است و نه فقط اهل شعار. او هم اقدام عملی دارد و هم اعلام لسانی .

به مجرد خروج از قبر وارد میدان عمل می‌شود: «شَاهِراً سَيْفِي مُجَرِّداً قَنَاتِي»، و در عین حال پاسخگوی دعوت امام زمان (عج) است . تلبیه‌ای فراگیر دارد و هر کجا باشد اجابت دعوتش را به گوش همگان می‌رساند: « مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي»

• این فراز دعا نکته لطیفی رادر بر دارد و آن انتخاب منتظر بین نمایش «تولی» و «تبری» است .

تصور کنید وجودی مقدس و آسمانی را بسیار دوست دارید و باتمام وجود به او عشق می‌ورزید. صحنه‌ای پیش می‌آید که هم محبوب شما در آن حضور دارد و هم دشمن او. طبیعی است که می‌خواهید ابتدا خود را به عزیزتان برسانید ونسبت به او  ابراز محبت و ارادت نمایید سپس سراغ دشمن‌اش بروید و با او به مقابله و مخاصمه بپردازید.

اما در زمان رجعت، منتظر انتخابی متفاوت دارد . عاشقی که عمری را در انتظار به سر برده تا خاک پای امامش را سرمه چشمانش کند و به جای قدم‌های او بوسه زند، هنگام بیرون آمدن از قبر در صدد عمل به تکلیف است .

او می‌داند که باید در جهت انجام مسئولیتش ایفای نقش کند و تحت امر امامش به مبارزه با اعداء بپردازد .

*      *      *

مرحوم آقای الهی می فرمودند: «دنیاهیچ وقت خالی از امام زمان (ع) نیست ، ما آینه‌ای نیستیم که بتوانیم تصویر کامل را نشان دهیم» . به میزانی که هر کدام از ما اخلاق امام زمان(ع) را داشته باشد به همان میزان حضرت در ما منعکس می‌شوند .

لازمه ارتباط با امام عصر (عج) متخلق شدن به اخلاق اوست، آن وقت وجود ما همچون آینه‌ای مصفا می‌شود که قابلیت ارتباط با حضرت محبت حجت (ع) را پیدا می‌کند.

مرحوم سید هاشم حداد می‌فرمود: «اگر کسی صبح از خواب برخیزد و احساس نکند صاحب ولایت در کنار او و مشرف به حال اوست اصلا شیعه نیست .»

لازمه شیعه بودن ما این است که در زندگیمان با ولی الله ارتباطی تنگاتنگ و صمیمانه برقرار کنیم.

جا دارد که هر صبح روزمان را با این احساس آغاز کنیم که امام زمان (ع) در کنار ماست، به همه حالاتمان آگاه است و زمام امور زندگیمان را به دست گرفته در غیر این صورت شیعه به حساب نمی‌آییم .

باید به این باور برسیم که برای درک حضور و ظهور حضرت بها لازم است با بهانه نمی‌شود ظهور را ادراک کرد .

باید در جهت نزدیکی و تقرب به امام عصر(ع) پرداخت داشته باشیم پرداخت از بیانمان ،توانمان ، وقتمان ، مالمان و ... باید با تمام سرمایه‌های وجودی‌مان به دفاع از حریم ولایت بپردازیم و در جهت شناساندن حضرت ، آیینه‌ای تمام نما باشیم .

عیب از ماست اگر دوست زما مستور است    دیده بگشای که بینی همه عالم طور است

به امید روزی که در سایه الطاف و عنایات حضرت حق، نور «ولی الله» در آینه وجودمان بتابد و عکس رخ یار در آن جلوه گر شود .

مولا :

اين روزها كه مي‌گذرد ، هر روز
                                      در انتظار آمدنت هستم .
اما
           با من بگو كه آيا ، من نيز
                                               در روزگار آمدنت هستم؟
 

 
تعجيل در فرج بقية الله الاعظم عجل الله تعالي فرجه الشريف صلوات