.

 

 

شرح دعای عهد

جلسه6


           بار دیگر با کلاس امام زمان شناسی همراه می‌شویم تا از ظلمتکده‌ی جهل فاصله گرفته و در وادی نور و معرفت سیر کنیم.

بر آنیم تا در پرتو شناخت ولی عصر(عج) به حضرت نزدیک‌تر شویم و محرم حریم یار شویم. می‌خواهیم همه‌ی عمر دل به یادش بسپاریم، بر زورق ذکرش بنشینیم، و عارفانه و عاشقانه ظهورش را انتظار کشیم.

در ادامه‌ی مباحث گذشته، در محضر دعای عهد قرار می‌گیریم تا با حقیقت وجود مقدس امام(ع) آشنا شویم ، وظایف خود را نسبت به حضرت بشناسیم، و به نقش انتظار در زندگیمان واقف شویم.

« بِاسْمِكَ الَّذِي يَصْلُحُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ » «خداوندا! قسمت مي‌دهم به آن «اسم»ات كه امر اولين و آخرين به واسطه‌ي او به صلاح مي‌رسد.»

ملاصدارا مي‌فرمايد: «صلاح» يعني «پر منفعت بودن»، و در مقابلش كلمه‌ي «فساد» است به معناي «غير نافع بودن».                                             

بقية الله الاعظم(عج) وجود مقدسي است كه در زندگي هر فردي حضور داشته باشد، او را از فساد دور كرده و به صلاح مي‌رساند.

نقش «ولي» در زندگي اين است كه انسان را از فساد نجات داده و او را به وجودي پر منفعت تبديل مي‌كند.

• در زيارت جامعه مي‌خوانيم: « أَصْلَحَ مَا كَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيَانَا » «خداوند به واسطه‌ي ولايت شما، آن بخشي از دنياي ما را كه فاسد و بي ‌فايده بود، اصلاح كرده و قابل استفاده نمود».

بر اين باوريم كه هر كس صالح و نافع باشد، به واسطه‌ي «ولي الله» به اين نعمت رسيده است. مهم اين است حقيقت نفع را بشناسيم و بدانيم در چه زمانهائي نافعيم.

اولين مورد نافع بودن، شاكر بودن است. شاكر فردي است كه نعمت‌هاي خدا در زندگي به چشمش ميآيد، لطف‌هاي الهي را نسبت به خودش پر و پيمان مي‌بيند، و از طريق شكر قلبي، زباني و عملي از ولي نعمتش سپاس گزاري مي‌كند.

شكر زمينه ساز نفع بنده‌ي سپاس گذار است. چرا كه طبق وعده‌ي خداوند، شكر موجب زيادت می‌شود.

« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ »

خداوندا! تو نامي داري كه صالحان به واسطه‌ي او به صلاح رسيده‌اند، و هر شاكري كه توفيق شكرگزاري نصيبش شده، به وساطت اين نام مقدس – وجود مبارك ولي عصر(ع) – است.

در غير اين صورت«ضار» هستيم، زيرا خلاف جهت موجودات عالم حركت مي‌كنيم و با همه‌ي هستي تزاحم داريم.

پس، از حضرت حجت طلب مي‌كنيم ما را در زمره‌ي اهل طاعت در آوردند تا به نفعي عالي و متعالي برسيم.

• صلاح بندگان خدا، در مطيع بودنشان است. به ميزاني كه مطيع باشيم، نافعيم. زيرا با تمام هستي هماهنگيم و در طريق بندگي خداي متعال سير مي‌كنيم.

• نماد اوج صلاح، اين است كه در دوره‌ي كوتاه عمرمان، بتوانيم به سودي فراوان دست يابيم.

بالاترين نفع در عالم، راهيابي در حريم عشق‌هاي آسماني است. زماني كه به وادي محبت راه يابيم، هم عاشق خواهيم بود و هم معشوق.

آنگاه كه محبوب خداي سبحان و اوليائش گرديم، مشمول فضل‌هاي بي انتها و لطف‌هاي بي‌شمار خواهيم شد.

عاشق كه شد كه يار به حالش نظر نكرد        اي خواجه درد نيست، و گرنه طبيب هست

زماني كه عاشق شويم، قطعاً مورد نظر معشوق قرار مي‌گيريم. محبوب هاي آسماني اي كه درياي بي‌كران لطف و كرامت‌اند، ما را مورد عنايت‌ها و حمايت‌هاي خاص خود قرار مي‌دهند، و از اين رهگذر، نفع و سودي عايدمان مي‌شود كه فراتر از حد تصور ماست.

مولاي من:

شما آن اسم خداي سبحا‌ن‌ايد كه واسطه‌ي تمامي سود‌هاي زندگي‌ام هستيد، و هرچه صلاح و اصلاح برايم رخ مي‌دهد به كرامت و عنايت شماست.

سوز دل، اشك روان، آه سحر، ناله‌ي شب                             اين همه از نظر لطف شما مي‌بينم

آقاي من:

ياريم كنید به وادي عشق شما راه يابم و براي هميشه مقيم حريم دوست بمانم.

تا حياتم با عظيم‌ترين صلاح و بزرگترين سود عالم قرين باشد.

« بِاسْمِكَ الَّذِي يَصْلُحُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ » «خدايا! از تو درخواست مي‌كنم به واسطه‌ي اسمي كه آسمانها و زمين را روشن كرده است ....»

عرض کردیم خداوند سبحان، در نظام عالم براي ولايت جايگاه خاصي قائل شده است. از ابتداي عمر دنيا تا قيام قيامت، هر كس موفق به اصلاحي شود يا به صلاحي برسد، به نفعي دست يافته كه منشأش وجود مبارك «ولي خدا» در آن زمان است.

امام عصر(عج) در تمامی نیات و اعمال خیر ما سهیم است. هر اصلاحی که در جنبه‎‌های مختلف زندگی ما صورت می‌گیرد و هر خیر و نفعی که در بستر حیات ما جاری می‌شود، به واسطه‌ی این «اسم» خدای متعال است.

در توقیعی که امام زمان(عج) برای شیخ مفید دارند، در ابتدای نامه خود را معرفی می‌کند:

«من عبدالله المرابط فی سبیله» « از جانب بنده‌ی خدائی که در راه او مرابط است.»

«مرابط» به کسی می‌گوید که از مرزها محافظت می‌کند و مانع حمله‌ی دشمن به محدوده‌ی سرزمینش می‌شود.

وجود مقدس امام عصر(ع) خود را به عنوان «مرابط» معرفی می‌نمایند. گویا ی‌خواهند ما را به این حقیقت متوجه کنند که حضرت نگهبان دائمی ما هستند، و نقش‌شان در زندگی ما این است که اجازه ندهند فساد و خلاف به وجودمان راه پیدا کند.

مسلم است کسانی که پذیرای این نگهبان نیستند و خود را از او دور می‌کنند، فسق و فجور سرزمین وجودشان را فرا می‌گیرد.

• در صورتی که ولی عصر(عج) را به عنوان نگهبان فکری خود بدانیم، دیگر از هجوم افکار و خواسته‌های شیطانی هراس نداریم.

به حضرت عرض می‌کنیم: حریم فکر و دلمان را به شما می‌سپاریم. می‌دانیم پسند شما پسند خداست. تنها محبتی را به قلبمان راه دهید که مورد رضایت شماست. فکری را ، نیتی را و تمنائی را به سرزمین وجودمان وارد کنید که مورد قبول شما واقع شود.

• نگهبان، وظیفه‌ی پاسداری را بر عهده گرفته، پس دائم بیدار است و هوشیار. اگر ولی عصر(عج) را به عنوان «مرابط» بپذیریم، هرگاه غرق غفلت باشیم، می‌دانیم نگهبان وجودمان غافل نیست و نمی‌گذارد دشمنان بر پیکره‌ی هستی معنوی‌مان لطمه‌ای وارد کنند.

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت               جانم بسوختی و زجان دوست دارمت

تا دامن کفن نکشم زیرپای خاک                  باور مکن که دست ز دامن بدارمت 

 
تعجیل در فرج بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف صلوات