.

 

امام رضا شناسي  (استاد محترم خانم زهره بروجردي)                                                                  جلسه 2
 

در اين جلسه مابقي معاني حروف از نظر امام رضا(ع) پيگري مي‌شود.

حضرت در ادامه مي‌فرمايند: « د ذ فَالدَّالُ دِينُ اللَّهِ وَ الذَّالُ مِنْ ذِي الْجَلَالِ»

دال منظور دين حق است، دين الله حق است و آنچه فرد را به رستگاري مي‌رساند دين الله است.

و ذال حكايت از ذي الجلال بودن خداي سبحان مي‌كند.

اجازه بدهيد قبل از عبور از حرف ذال عرض كنم، ما از حرف جيم به جمال و جلال خدا پي‌برديم اما با فاصله‌‌اي كوتاه خداوند سبحان مجدداً جلال خود را تكرار مي‌كند و آن را به رخ بنده مي‌كشد در حقيقت جلال حضرت حق همراه هر حرف تكرار مي‌شود.

«فَالرَّاءُ مِنَ الرَّءُوف» راء جلوه‌گاه رحمت و رافت حضرت حق است .

وجود مقدس علي بن موسي الرضا(ع) جلوه‌ي رافت كامله‌ي خداوند سبحان هستند هر كس كه به رأفت رئوفي چون سلطان بي نياز علي بن موسي الرضا متوسل شود، نا اميد باز نمي‌گردد.

« وَ الزَّاءُ زَلَازِلُ الْقِيَامَةِ » ياد آور زلزله‌هاي روز قيامت است « إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها »1  « هنگامى كه زمين شديداً به لرزه درآيد، » تفاسير در توضيح اين آيه گفته‌اند براي اهل خير حقايق نهفته و نيت‌هايي پوشيده، آشكار مي‌شود و براي اهل شر نيت‌هاي شر نمايان مي‌گردد.

« فَالسِّينُ سَنَاءُ اللَّهِ» اين سناء هم به معني نور است هم به معناي علو است سين نور خداست كه در كل عالم تابيده و موجوديّت همه افراد به واسطه همان نور جلوه‌گر شده است.

« وَ الشِّينُ شَاءَ اللَّهُ مَا شَاءَ وَ أَرَادَ مَا أَرَاد»

هر چه خدا اراده كند موجوديت پيدا مي‌كند (شاء از ماده شيء است ) شين مشيت و اراده خداست كه هر چه اراده كند موجوديّت مي‌يابد.

« وَ ما تَشاؤُنَ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ...» «چيزي براي من نيست مگر آن چيزي كه خدا بخواهد.»

« فَالصَّادُ مِنْ صَادِقِ الْوَعْدِ فِي حَمْلِ النَّاسِ عَلَى الصِّرَاطِ وَ حَبْسِ الظَّالِمِينَ عِنْدَ الْمِرْصَادِ»

صاد يعني اگر خداوند وعده‌اي بدهد محقق مي‌شود، وعده‌ي حضرت حق چيست؟

وعده اين است كه مردم در قيامت بر صراط حركت مي‌كنند و گروهي در قيامت در عقبه‌ي مرصاد زنداني مي‌شوند در وعده‌ي خداوند سبحان هيچ تخلفي نيست. .

« وَ الضَّادُ ضَلَّ مَنْ خَالَفَ مُحَمَّداً مُحَمَّد(ص)» ضاد حكايت از گمراهي كساني مي‌كند كه مخالف پيامبر و آل پيامبرند.

« فَالطَّاءُ طُوبَى لِلْمُؤْمِنِينَ وَ حُسْنُ مَآب»

طاء يعني طوبي مخصوص مومنين است طوبي :

1-  طوبي نام درختي است در بهشت روايات از آن به عنوان درختي كه اصل ان در خانه‌ي پيامبر و فرع آن در قامت است.

2-  همچنين كتب از لغت طوبي به معناي خوش عاقبتي ياد كرده‌اند.

3- و همچنين طوبي به عنوان عيش طيب براي مؤمنين ذكر شده است.

«وَ الظَّاءُ ظَنُّ الْمُؤْمِنِينَ بِاللَّهِ خَيْراً وَ ظَنُّ الْكَافِرِينَ سُوءاً »

ظاء حكايت از خير ظن مومن نسبت به خداست، مي‌گويند مومن باور دارد هرگاه خدايش را بخواند او را اجابت مي‌كند مي‌گويد: «ادعوه فأجيبني» اين ظن خير است اما كفار باور ندارند خدا توجهي نسبت به آنها دارد. سوء ظن نسبت به خداي سبحان دارند.

« فَالْعَيْنُ مِنَ الْعِلْمِ الله» عين حكايت از علم خداي سبحان مي‌كند.

«الْغَيْنُ مِنَ الْغِنَى » و غين حكايت از بي‌نيازي خداوند نسبت به بندگانش است « و الله هو الغني الحميد »

«فَالْفَاءُ فَوْجٌ مِنْ أَفْوَاجِ النَّارِ » فاء فوج فوج آتش است.

 «الْقَافُ قُرْآنٌ عَلَى اللَّهِ جَمْعُهُ و قرآنُهُ » اشاره به قرآن دارد اينكه حفظ و نگه‌داري آن بر عهده‌ي خداي سبحان است.

قرآن مي‌گويد «إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ »2  « ما هم قرآن را جمع مي‌كنيم و هم مي‌خوانيم.»

پيامبر(ص) بودند كه وحي نازل شده از سوي خداوند سبحان در ذهن مطهر ايشان باقي نماند و يا محو شود از اين رو در بازگويي قرآن براي ديگران سرعت عمل به خرج مي‌دادند قاف حكايت از قرائت قرآن و جمع‌آوري آن مي‌كند كه به اذن حق انجام مي‌شود در حقيقت قاري خود خداي سبحان‌اند.

« فَالْكَافُ مِنَ الْكَافِي» يعني خدا براي بنده كفايت مي‌كند«أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ »3  اگر كسي به خدا اعتماد كند به تكيه‌ي ديگري نياز ندارد.

«وَ اللَّامُ لَغْوُ الْكَافِرِينَ فِي افْتِرَائِهِمْ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ»

منظور از لام لغو تهمت‌هاي ناروايي است كه كفار به خدا بستند كفار معتقد بودند خدا شريك دارد و يگانه نيست در همين جا عرض مي‌كنيم گاهي ما نا‌خواسته بر خداوند سبحان تهمت‌هايي را روا مي‌داريم مثلاً مي‌گوئيم براي انجام فلان كار خير خدا توفيق نداده است در حاليكه خيرات هميشه در حال صدور از خداوند سبحان است اين ما هستيم كه مناع الخيریم. اين سخن در واقع تهمت به خداي سبحان است خدائي كه دائماً در حال خير رساني است به او تهمت لغو و بي اساس مي‌زنيم.

«فَالْمِيمُ مُلْكُ اللَّهِ يَوْمَ لَا مَالِكَ غَيْرُهُ »

ميم به معناي سلطنت خداي سبحان است روزي كه مالكي به غير خدا وجود ندارد آيه‌ي قرآن داريم « لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ» « حكومت امروز براى كيست؟» بعد خداوند خود پاسخ مي‌دهد « لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ »4  خداي سبحان مي‌گويد: « لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ» خداي سبحان سؤال مي‌كند سلطنت امروز مال چه كسي است؟»  « ثُمَّ يُنْطِقُ أَرْوَاحَ أَنْبِيَائِهِ وَ رُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ فَيَقُولُونَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ » و بعد از پاسخ حضرت حق روح الانبياء و رُسول‌ به نطق در مي‌آيندكه براي خداوند يگانه قهار است.

« فَالْمِيمُ مُلْكُ اللَّهِ يَوْمَ لَا مَالِكَ غَيْرُهُ »پس میم نمایشگاه سلطنت خداست و این سلطنت در ما روزی کاملاً ظهور می‌کند که هیچ سلطنتی به چشم نیاید.

« وَ النُّونُ نَوَالُ اللَّهِ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ نَكَالُهُ بِالْكَافِرِينَ »

نوال (نیل، نائله)= عطیه نکال = عقوبت

نون اگر از نيل به معناي عطيه باشد حكايت از هديه‌هاي مداوم و مستمر حضرت حق مي‌كند.

« فَالْوَاوُ وَيْلٌ لِمَنْ عَصَى اللَّهَ » وای بر کسی که معصیت خدا را کرده.

« وَ الْهَاءُ هَانَ عَلَى اللَّهِ مَنْ عَصَاهُ » کسی که معصیت خدا را کند نزد او ذلیل و خوار است.

« وَ الْيَاءُ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ خَلْقِهِ بَاسِطَةً بِالرِّزْقِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‏ عَمَّا يُشْرِكُونَ » قدرت خدا ما فوق همه‌ی قدرت هاست در حالیکه خدا دستش را با رزق باز کرده است و خداوند پاک و منزه است از آنچه مشرکین درباره‌ی او می‌پندارند.

بعد حضرت می‌فرمایند خدا این قرآن را با 28 حرف عربی آورده ولی کسی نتوانست یک آیه‌ی کوتاه مثل این را بیاورد. فرمودند: « إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَنْزَلَ هَذَا الْقُرْآنَ بِهَذِهِ الْحُرُوفِ الَّتِي يَتَدَاوَلُهَا جَمِيعُ الْعَرَبِ »

خداوند قرآن را با همین حروفی نزول کرد که متداول در همه‌ی عرب است.

«ثُمَّ قَالَ قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‏ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرا»

قرآن می‌گوید: پیامبر به اینها بگو اگر جن و انس حمایت کنند از هم که عین قرآن را بیاورند، نمی‌تواند در حالیکه قرآن همان 28 حرفی بوده که در عرب متداول بوده است.

                                                                                                    ان شاء الله كه تحت عنايات خاص صاحب الزمان باشيم.
______________________
1. سوره‌ي مباركه‌ي زلزلة    آيه‌ي 1
2. سوره‌ي مباركه‌ي قيامت آيه‌ي 17
3. سوره‌ي مباركه‌ي زمر آيه‌ي 36
4. سوره‌ي مباركه‌غافر آيه‌ي 16

 
هديه به پيشگاه مطهر امام رئوف عليه السلام صلوات