.

   عوامــل موثــر بر روابــط والدیــن و فرزنــدان
 

مطالعات و تحقيقات نشان مي‌دهد كه رفتار كودكان با شيوه‌هاي رفتاري والدينشان همبستگي زيادي دارد.يك رابطه‌ي مطلوب بين والدين و كودك داراي ماهيتي عاطفي است. چنين رابطه‌اي كودكاني با احساس اعتماد و امنيت مي‌پرورد، كودكاني كه به والدين خود اعتماد دارند در مواجهه با مشكلات پيچيده‌ي زندگي،جهت دريافت كمك و راهنماييي به آنها رجوع مي‌كنند. در اين رابطه فرصت براي ابراز وجود و شناخت فعاليت‌هاي بازي و كار وجود دارد و همبستگي و وفاداري دو جانبه در اين خانواده‌ها حاكم است.

برعكس كودكان نا موفق معمولاً محصول روابط ناسالم و نامطلوب والدين هستند چنين كودكي از توجه و محبت والدين به درجاتي محروم است و به  دليل عطش  محبت مي‌خواهد همه جا باشد و از اينكه كنار گذاشته‌ شود به شدت رنج مي‌برد . افرون بر آن كه همه‌ي توانش براي خشنود كردن ديگران صرف مي‌شود و به عنوان جبران، محبت ديگران را به هر قيمتي خريدار است.

با بزرگتر شدن كودكان روابط نا مطلوب با والدين اغلب به صورت تعارض بين والدين و كودك بروز مي‌كند.

برقراري پيوند روحي و عاطفي عميق بين والدين و فرزندان از اهميت خاص برخودار است. اين پيوند سبب مي‌شود كه بسياري از نياز‌هاي روحي فرزندان در محيط خانواده برآورده شود و از اين بابت دچار كمبود نشود.

رابطه‌ي صميميانه با فرزندان باعث مي‌شود فرزندان در كنار والدين بمانند و رابطه مبتني بر ترس يا به پناهگاه عاطفي و امن براي فرزندان تبديل مي‌كند كه آنها مي‌توانند در آن آرام بگيرند، احساس امنيت كنند و به دنيال پناهگاهي ديگر نگردند.

والديني كه باز دارنده و پر توقع هستند، كودكاني بدون كنترل و بي اختيار بار مي‌آورند و والدين با محبت، تاييد كننده و گرم، كودكاني مبتكر، فعال، مستقل، اجتماعي پرورش مي‌دهند و بالاخره والدين بي تفاوت داراي فرزنداني غمگين، گريزان از فعاليت‌هاي اجتماعي و ستيزه‌جو خواهند بود. پناه بردن به دوستي‌هاي خطرناك يا ارتباط با جنس مخالف، به ويژه در مورد دختران، بيشتر ناشي از نبودن روابط صميمانه بين والدين و فرزندان است.

مهمترين اين عوامل تحمل والدين نسبت به كودك و رفتار اوست. هر اندازه كه والدين تحمل پذير تر و شكيباتر باشند ثبات و قدرت شخصيتي كودك بيشتر خواهد بود. تحقيقات در دهه‌هاي اخير نشان مي‌دهد كه در بين عوامل مختلف تاثير گذار بر شخصيت و رفتار كودك، رابطه‌ي بين والدين و كودك در درجه‌ي اول اهميت قرار مي‌گيرد.

احاديث فراواني در باب محبت به كودكان آورده شده است و براي محبت به كودكان حسنات فراواني پاداش داده مي‌شود.

امام صادق فرمودند: «ان الله عزّو جلّ لَيَرْحمُ الرّجل لِشدّةِ حُبّه لِولده» مردمي كه نسبت به فرزند خود محبت بسيار دارد مشمول رحمت و عنايت مخصوص خداوند بزرگ است.

 

 

منابع مورد استفاده در کل تحقیق

1- نحوه ی رفتار والدین با فرزندان       (یدالله جهانگرد)

2- آشنایی با تعلیم و تربیت اسلامی   (مجید رشید پور)

      (با تاکید بر روشها)

3- رفتار والدین با فرزندان     (محمد علی سادات)

4- سه گفتار درباره ی راهنمایی و تربیت فرزندان (دکتر شکوه نوابی نژاد)

5- تعلیم و تربیت از دیدگاه امام  خمینی  (تبیان)

6- زمینه تربیت  (دکتر علی قائمی)

م - ک
 
هدیه به پیشگاه مطهر و مقدس امیرالمومنین علی علیه السلام صلوات






محتوای مرتبط