.

امام جلوه اسماء الله

جلسه 43 - 95/1/25

 

هوالرئوف

         عاجزانه خدای سبحان را سپاسگزاریم که ظرف زمانی و مکانی برای یکایک ما تدارک دیده تا در این ظرف زمان و مکان معرفتی نسبت به اماممان پیدا کنیم و از زندگی جاهلانه جدا شويم. باورمان این است که اگر بي‌معرفتها نسبت به حضرت طبق روایت، « مَنْ‏ مَاتَ‏ وَ لَمْ‏ يَعْرِفْ‏ إِمَامَ‏ زَمَانِهِ‏ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة »  مرگ جاهلانه نصیبشان می‌شود بر اين معناست كه در زندگی آنها جهل جریان داشته و هرچقدر معرفت امام نصیبمان بشود جهالت از زندگی ما دور و حقیقت، خودش را به نمایش می گذارد.

اولین نکته‌ای که امروز به خودم و شما یادآوری می کنم عبارتی است در زیارت آل يس در نسخه ديگري كه این در صحیفه مهدویه و موسوعه کلمات امام مهدی (عج) است.

به امام زمان و همه حضرات معصومین در این زیارت عرض می کنیم « أَنْتُمْ جَاهُنَا أَوْقَاتَ صَلَوَاتِنَا » دو معنا برای این عبارت می‌کنم : 1. جاه را به معناي جهت قبله در نظر بگيريم بنابراين خطاب به حضرات مي‌گوييم در اوقات نماز شما قبله ما هستید و جهت ما شما هستید. در هنگام نماز ما به شما رو می کنیم .البته این چیز عجیبی نیست در زیارت های امیرالمؤمنین (ع) داریم «السلام علیک یا قبلۀ العارفین» اگر باور کنیم هر کدام از ما در شبانه روز حداقل پنج مرتبه رو به وجود حضرت قرار می‌گیریم و وجودمان از همه منصرف به حضرت می‌کنیم پس به طور جدی در غیبت به سر نمی‌بریم و نیمه حضوری هستیم نه غیرحضوری.

مصلّی باید تعیین قبله کند بعد نماز بخواند بدون تعیین قبله نمی‌تواند نماز بخواند ، حالا من می‌گویم ظاهراً رو به کعبه می‌ایستم و باطناً قبله ما شما هستید.

2. جاه به معنای آبرو باشد، یعنی در هنگامه نماز به آبروی شما در حضور حق قرار می گیریم نماز معراجی است که من بی‌آبرو مجوز ورود به آن معراج را ندارم و آبروی شما هر روز واسطه می‌شود تا این مجوز به ما داده شود و عروجی داشته باشیم. می بینید امام زمانی که قرارمان بوده در این کلاس امام زمان شناسی بشناسیم یک امام زمان لابلای تاریخ و یک گوشه زندگی نبوده است. اگر من یک مشکل داشتم و یک سفر می خواستم بروم و ممنوع الخروج بودم و در فرودگاه یکی را دیدم که او مرا  کمک کرد این قضیه یکبار هم که باشد من چقدر خودم را مدیون آن فرد می دانم و اگر چند بار تکرار بشود خودم را چقدر مدیون آن فرد می دانم .حالا به امام بگوییم در همه عمرمان به آبروی شما در وقت نماز به من اذن حضور عطا شده است، یعنی آقا! روزانه چند بار دارید برای من آبرو می‌گذارید پس شما فکر کنید ما چقدر مدیون امام هستیم. وقت نماز رو به یک قبله ، رو به کعبه هر روز می ایستید اما کعبه را نمی بینید ، در كتاب لمعه خواندیم که من می توانم آناً نیت کنم نمازم را درست مقابل درب کعبه بخوانم چون بُعد منزل نبود در سفر روحانی، حال اینکه می گوییم «أَنْتُمْ جَاهُنَا أَوْقَاتَ صَلَوَاتِنَا» قبله را نمی بینم اما می‌توانم نیت کنم که به آن قبله دارم نماز می خوانم، ظاهراً رو به کعبه و باطناً رو به قبله وجود حضرت نماز می خوانم ، از آن طرف هم گفتم که آبرو می گذارند یعنی اگر دیدید هر اذانی من را دعوت به نماز می کنند فکر نکنم من را دعوت کرده اند بلکه به آبروی امام بوده است که مجدداً دعوت به این ضیافت و دعوت به این عروج شده‌ایم.

نکته دیگری در زیارت آل يس مفصل می خوانیم: « فَلَا نَجَاةَ وَ لَا مَفْزَعَ إِلَّا أَنْتُمْ، وَ لَا مَذْهَبَ‏ عَنْكُم‏» هیچ نجاتی در عالم نیست مگر شما، هیچ جایگاه مطرح کردن فزع و شکایتی نیست مگر نزد شما و از شما هم جای دیگری نباید رفت. یعنی به شما رسیدم از نزد شما کجا بروم؟

هرچقدر نجات از گرفتاری های مختلف در زندگی نصیب من و شما شده است به واسطه ولی عصر و سایر معصومین مي‌باشد. اگر هم می‌خواهید جزع و فزع کنید نه از کسی بلکه ازخودتان، به هیچ کس نگویید مگر به امام . « وَ لَا مَذْهَبَ‏ عَنْكُم» وقتی به شما رسیدم از نزد شما کجا بروم؟ رفتنی نیست از شما به دیگری ، وقتی به صد رسیدم کجا بروم؟ وقتی آدم این طرف و آن طرف می رود که هنوز به امامش نرسیده، وقتی آدم به امام رسید هیچ جایی دیگر نمی رود چون به امام نرسیده، به این و آن پناهنده می‌شود و به این و آن رجوع می‌کند، وقتی من به کمال مطلق رسیدم که نقص را انتخاب نمی‌کنم، وقتی به اوج رسیدم که پستی را انتخاب نمی‌کنم.

***

به مناسبت ماه رجب می گویم: از نگاه من  از ماه رجب توفیق شاگردی حضرت ولی عصر(عج) به شما داده شده است، امام در هر روز ماه رجب يك كلاس امام زمان شناسي فشرده مي‌گذارد. در دعاهاي روزانه هر روز ماه رجب  كه مي‌خوانيم دو تا از دعاها از فرمايشات حضرت است يعني اين رجبيون! شروع ماه رجب كه مي‌شود، زماني اهل رجب مي‌شويد كه بياييد كنار سفره دعاي امامتان بنشينيد و ببينيد درخواست‌هاي امام شما چيست و درخواستتان را با درخواست امام خود تنظيم كنيد.

طبق قانون این کلاس از طریق اسماء خدا به شناخت امام می رسیدیم با توجه به اینکه می دانستیم جلوه کامل اسماء الهی در وجود مقدس امام است. حالا می خواهم از زبان خود امام در دعای ماه رجب آن اسامی را بگویم:

«يَا بَاطِناً فِي‏ ظُهُورِهِ‏ وَ ظَاهِراً فِي بُطُونِهِ وَ مَكْنُونِهِ » به خدا می‌گویم ای خدایی که در اوج ظهور بطون داری و پنهان هستی و در اوج بطون ظهور داری ! جلوه کامل این نام در حضرت ولی عصر (عج) در زمان ماست ، جلوه کامل این نام در حضرت این است که در همه جا هست اما باطن و پنهانی است و دیده نمی شود، «بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ‏ يَخْلُ‏ مِنَّا» تو غایبی هستی که هیچ وقت غایب نیستی ، اینکه من نمی بینمت دلیل بر نبود تو نیست، در عین اینکه پنهان هستی عجب ظهوری داری ، اینهمه جلوه گری یعنی چه؟

 یک مادری سفر رفته می بینید غذایش آماده است و زندگی تر و تمیز است انگار همین الان است شما می گویید چطور رفته گاز را روشن گذاشته یکی می گوید کی گفته رفته او هست ، تو او را نمی‌بینی .

گوشه گوشه زندگی مان هر خیری که می بینیم رد پای امام است، جزئی ترین خیر حتی کوچکترین خیرات والله کار من نبوده و کار اوست ، در عین اینکه او پنهان است اما ظهور دارد با تک تک کارهای خوبی که در زندگی ما دیده می شود ، همه خیرات ما کار اوست چرا به اسم خودتان تمام می‌کنید. علامتش این است که وقتی کارهای خوب خودم را چند بار ببینم حوصله‌ام سر می رود اما وقتی ببینم کار امامم است می گویم تو کی هستی و در زندگی ما چکارها می کنی!

« يَا مُفَرِّقاً بَيْنَ النُّورِ وَ الدَّيْجُورِ » ای خدایی که بین نور و ظلمت جدایی می اندازی ، لحظه به لحظه هم این جدایی صورت می گیرد چون مُفَرِّق باب تفعیل است و یکی از معانی باب تفعیل ، تدریج است. جلوه کامل این نام در زمان ما حضرت ولی عصر (عج) است، در وجود ما بین تاریکی و نور جدایی می اندازد، نمی گذارد علم و جهلمان با هم قاطی شود،  نمی گذارد طاعت و معصیت قاطی شود، رذائل و فضائل را از هم جدا می کند، جهل را از علم جدا می کند و طاعت را از معصیت همانطور که شب را از روز جدا می کند.

« يَا مُفَرِّقاً بَيْنَ النُّورِ وَ الدَّيْجُورِ » به امام می گویم تو جلوه این نام خدا هستی کار تو جداسازی است رجب ما شروع شده است دلمان می خواهد جدایی بین نور و ظلمت در ما صورت بگیرد و رذائل ما از فضائل جدا شود و روز زندگیمان شروع شود و شب زندگيمان تمام بشود. وقتی آدم به امام برسد دیگه شب نیست و روز است، وقتی به امام برسد از جهالت جدا شده و اهل معرفت است، وقتی به امام برسد از معصیت جدا شده و اهل طاعت است، شما می گویید یعنی می شود؟ در دعای های هر روز رجب می گوییم «بِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَكْرَمِ الَّذِي‏ وَضَعْتَهُ‏ عَلَى‏ النَّهَارِ فَأَضَاء» خدایا به اسم اعظم اعظم قسمت می دهم ، نمی دانم اسم اعظم اعظم چیست فقط می فهمم بزرگترین جلوه گری خدای سبحان در عالم در زمان ما وجود مقدس حضرت ولی عصر(عج) است ، خدایا این اسم اعظم روی روز آمد که روز، روز شد، اگر اسم اعظم روی روز نمی آمد روز ، روز نمی شد، خب پس باید گدایی کنیم ، امام زمان با چه زبانی به ما بگویند که باید بخواهیم تا بشود. خدایا قَسَمت می دهم.

در زیارت دیگر ماه رجب که در مشاهد مشرفه می خوانیم : « أَنَا سَائِلُكُمْ وَ آمِلُكُمْ فِيمَا إِلَيْكُمْ التَّفْوِيضُ وَ عَلَيْكُمُ‏ التَّعْوِيض ‏» آقا من گدای شما خانواده و آرزومند شما خانواده هستم در اموری که به شما سپرده شده و شما می توانید جابجا کنید، من را به جای اینکه بداخلاق باشم خوش اخلاق کنید ، من را به جای اینکه بی دین باشم با دین کنید، من را به جای اینکه سیاه دل باشم روشن دل و سپید‌دل کنید، «عَلَيْكُمُ‏ التَّعْوِيض» شما می‌توانید خدا به شما اجازه داده و من هم در مواردی به شما رجوع می کنم و از شما گدایی می کنم  که حق جابجایی دارید، یعنی آقا می شود منِ من را بگیرد ، دست شما باز است و می توانید این کار را بکنید. خدا این قدرت را به شما داده که اینقدر جابجا کنید. نفرمود  «تغییر» نیست بلکه فرمود «تعویض» است یعنی یک چیزی بود یک چیز دیگر شد، یعنی می توانید من را یکجوری کنید که آدمها بگویند آیا این همان آدمی است که  بد بود؟! یعنی اینها توانایی دارند اینقدر ما را عوض کنند.

***

*موسوعه امام مهدی (عج)، ص251

روایتی در موسوعه امام مهدی (عج) داریم که می‌گوید حضرت وقتی ظهور می‌کنند در یکی از خطبه‌های ایشان حضرت در این سخنرانی که در کوه صفا در مکه صورت می گیرد از کسانی که با ایشان بیعت می کنند 30 تعهد می‌گیرند. حضرت می فرمایند شما 30 قول به من بدهید و من هم 8 قول به شما می دهم .

اولین تعهدی که حضرت در این سخنرانی از افراد می گیرند: 

«أبایعکم علی أن لا تولّوا» اولین چیزی که من از شما می خواهم این است که از راه حق برنگردید و به من پشت نکنید، وقتی به من رو کردید و مرا شناختید به من پشت نکنید.

اعتقاد من این است که همین الان هم اگر امام زمان بخواهند برای ما حرف بزنند می گویند حالا که دامان ما را بدست آوردی دیگر ما را رها نکن، به ما که می رسی ادب را نگهدار. «لا تُوَلّوا» چند معنا دارد: 1. اعتراض نکن، 2. ادب را در مورد ما بکار بگیر. 3. ولایت غیر ما را به قبول نکن.

من امروز ماه رجب به امام زمان می گویم آقا! شما با هر يك از ما مصافحه می کنید و ما هم با شما مصافحه می کنیم و به شما قول می دهیم که فرموده های شما را اجرا کنیم.

 حضرت اول فرموده بودند باید با من بیعت کنید برای این سی خصلت ، من هم به شما هشت قول می دهم. اینها می گویند باشه چشم و بعد حضرت شروع به سخنرانی می کنند.

آقا ! دلمان می خواهد برنگردیم و دلمان می خواهد بازیگوش نباشیم، روز و شب با تو بودنم هوس است،  دلمان می خواهد همیشه با شما باشیم، اصلاً این ماه رجب که ماه استغفار است دلمان می‌خواهد استغفارهای ما در کنار استغفار شما باشد اما همه اینها منوط به دعای شماست اگر شما دعایمان کنید اعراضی نداریم و رویگردان از شما نمی شویم، دعای شما معجزه می کند ،دعای شما درهای بسته و گره های کور را باز می کند و استخوانهای شکسته را پیوند می زند، اینها چیزهایی است که در دعاهای هر روز ماه رجب می خوانیم ، «فبکم ... یشفی المریض» دعای شما درمان بیمار است، آقا! این اعراض از شما یک بیماری است که ما داریم دائم حواسمان پرت می شود و یادمان می رود که شما را داریم. می شود امروز دعایمان کنید از این بیماری درمان پیدا کنیم؟

  ولایت شما را با جان و دل بخریم و به قبله وجودی شما رو کنیم و هرگز پشت به این قبله نکنیم؟

به حضرت عرض می کنم در یکی دیگر از سخنرانی های شما که اولین سخنرانی شماست شما وقتی خودتان را معرفی می‌کنید می فرمایید هرکس می خواهد به آدم ، نوح ، ابراهیم و حضرت محمد و امیرالمؤمنین و حسنین و همه ائمه نگاه کند به من نگاه کند.[1] حالا می خواهم گدایی کنم، می گویم آقا! ماه رجب ماه زیارت است ما دلمان می خواهد در ماه رجب زائر باشیم خودتان گفتید هرکس می‌خواهد به علی نگاه کند به من نگاه کند ، هرکس می خواهد به حسن و حسین نگاه کند به من نگاه کند ، هرکس می‌خواهد به تک تک ائمه بعدی نگاه کند به من نگاه کند ،«‏ فَلْيَنْظُرْ إِلَيَّ وَ يَسْأَلْنِي» به هرکس می خواهی نگاه کنی به من نگاه کن و از من بخواه، « فَهَا أَنَا هُمْ‏ » من همان ها هستم . آقا! آقایی که مظهر نام مسهِّل و میسِّر خدا هستی می شود این جمع از تو امروز یک خواهش بکنند؟ اینها اگر بخواهند به زیارت تک تک معصومین بروند کار سختی است و بعضی هایش هم برای ما غیرممکن است ،درست است که زیارت نگاه نیست بلکه حضور است، اما آقا الان کجا برای ما میسر می شود که زیارت امام حسن مجتبی و امام سجاد و امام باقر و صادق (ع) و حتی زیارت جدّتان امام حسین (ع) را داشته باشیم ، آقا! عرض می کنم شما وقتی خطبه می خوانید می فرمایید من همان ها هستم هرکس می خواهد آنها را ببیند من را ببیند ، آقا می‌شود در این ماه رجب بوی پیراهن یوسف به مشام این جمع برسد، وقتی تو را زیارت کنم انگار همه را زیارت کرده ام،  آقا یک حضور خاص می‌خواهم که وجودت را حس کنم ولو تو را نبینم، بعد به جرأت به خودم می گویم من در رجب زیارت دوره داشته باشم.آقا! لااقل اجازه بده یکی از آل يس هایی که صبح می خوانیم اینطور باشد که فکر کنم شما جلوی من ایستاده اید و من در حضور شما تک تک سلام هایم را می دهم ، خودت گفتی « فَهَا أَنَا هُمْ‏ وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ » توجه کنید که من همان ها هستم یکی یکی ايشان. آقا به نظر من این چیز زیادی نیست که من از شما می خواهم نه اینکه ما لیاقت داریم بلکه چون به ما یاد داده اند:

        هین مگو ما را بر آن در راه نیست                          با کریمان کارها دشوار نیست

آقا ! یک زیارت رجبیه ای نصیبمان کن متفاوت از همه زیارتهایی که در تمام عمرمان داشته ایم. بگویم این زیارت چیز دیگری است.

آقا قول می دهیم که صدایش را درنیاوریم و به هیچ کسی نگوییم و در صندوق سرّ دلمان تا قیامت پنهانش می کنیم، روشنی چشممان را به هیچ کس اعلام نمی کنیم.

آقا در ماه رجب یک زیارت رجبیه به ما هدیه بدهی چیز عجیبی نیست، توی کریم بخواهی به تک تک این جمع این حواله را بدهی چیز زیادی نیست، به این جمع این شعور را دادی که از تو بخواهند، اصلاً اگر نمی خواستی بدهی که در دل و زبان ما نمی انداختی، آخه تو که نمی خواهی ما حسرت بخوریم لابد می شود آدم یک زیارت رجبیه ای داشته باشیم که با وجود اینکه امامم را نمی‌بینم اما او را حس کنم بعد بگویم امام حسن و امام حسین و سایر حضرات معصومین را زیارت کرده ام.

***

*رساله حقوق امام سجاد (ع)

«وَ أَمَّا حَقُ‏ النَّاصِحِ‏ فَأَنْ تُلِينَ لَهُ جَنَاحَكَ ثُمَّ تَشْرَئِبَّ لَهُ قَلْبَكَ‏  وَ تَفْتَحَ لَهُ سَمْعَكَ حَتَّى تَفْهَمَ عَنْهُ نَصِيحَتَهُ ثُمَّ تَنْظُرَ فِيهَا فَإِنْ كَانَ وُفِّقَ فِيهَا لِلصَّوَابِ حَمِدْتَ اللَّهَ عَلَى ذَلِكَ وَ قَبِلْتَ مِنْهُ وَ عَرَفْتَ لَهُ نَصِيحَتَهُ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ وُفِّقَ لَهَا فِيهَا رَحِمْتَهُ وَ لَمْ تَتَّهِمْهُ وَ عَلِمْتَ أَنَّهُ لَمْ يَأْلُكَ نُصْحاً إِلَّا أَنَّهُ أَخْطَأَ إِلَّا أَنْ يَكُونَ عِنْدَكَ مُسْتَحِقّاً لِلتُّهَمَةِ فَلَا تَعْبَأْ بِشَيْ‏ءٍ مِنْ أَمْرِهِ‏  عَلَى كُلِّ حَالٍ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه‏» «  حق نصيحتگوى اين است كه در برابرش نرم باشى، دل را براى فهم نصيحتش حاضر سازى، و گوش را بگشائى، سپس بنگرى اگر گفتارش موافق صواب بود خدا را شكر گوئى و بپذيرى و حق‏شناسى كنى، و اگر آن را بر وفق صلاح نيافتى متهمش ننمائى و بدانى كه او در خيرخواهى كوتاهى نكرده، نظرش به خطا رفته، جز اينكه (بر اثر سوابقى كه از او دارى) سزاوار تهمتش دانى كه در هر صورت نبايد به او اعتنا كنى، و لا قوة الا باللَّه.»

ناصح یعنی خیرخواه و نصیحت کننده، ناصح یک معنای دیگر هم دارد، ناصح کسی است که پارگی‌های آدم را می‌دوزد به خیاط ناصح می گویند چون دوخت و دوز دارد.

حق نصیحت کننده چیست؟ وظايف ما در مقابل آن نصیحت کننده که دائم ما را نصیحت می کند چيست؟

« وَ أَمَّا حَقُ‏ النَّاصِحِ‏ فَأَنْ تُلِينَ لَهُ جَنَاحَكَ » حق ناصح این است که در مقابل نصیحت هایش خضوع داشته باشی، «جَناح» به معنای بال است که حکایت از تواضع می کند،  «تُلین» یعنی نرم کنی بال ات را یعنی فرود بیایی، موضع نگیری ، نگویی مگر من چکار کردم که به من این را می گویی، در مقابل نصیحت های او نرم باشی. « ثُمَّ تَشْرَئِبَّ لَهُ قَلْبَكَ‏  وَ تَفْتَحَ لَهُ سَمْعَكَ حَتَّى تَفْهَمَ عَنْهُ نَصِيحَتَهُ » دلت را به او بدهی که او دلت را پر از نصیحت بکند، گوش خود را باز کنی برای شنیدن نصایح او تا نصیحت‌های او را بفهمی .

ناصح ها دو دسته هستند یک دسته واقعاً درست نصیحت می کند و یکدسته درست نصیحت نمی کند . اگر درست نصیحت کرد از خدا تشکر کن و از او  نصیحت را قبول کن و اگر درست نصیحت نکرد امر او جداست.

اما ما یک نصیحت کننده ای را مطرح کردیم که جز درستی در کار او نیست. امام زمان بخواهد من را نصیحت کند مگر ذره ای باطل در کلام او راه دارد!

یک وقتهایی می آید می گوید که حیف است که عمرت را اینجوری می گذرانی ، موضع نگیر و خاضع و متواضع باش،  نه فقط گوش كه دلت را به او بده ، اول خضوع ظاهری داشته باش یعنی تو را به عنوان ناصح قبول دارم، بعد دلت را در اختیار او قرار بده تا دل را پر از نصایح کند، بعد گوش جانت را در اختیار او قرار بده تا بفهمی چه می‌گوید.

مي‌توان پرسيد امام این روزهای ماه رجب كه كلاس ما در حال برگزاري است از چه طریقی ما را نصیحت می کند؟ دو تا از دعاهای ماه رجب از جانب امام زمان است آنها را به این دید بخوانید که دارد شما را نصیحت می‌کند، حق ناصح این است که نصیحت هایش را جدی بگیرید. به امام زمان عرض می کنم: تو با بقیه نصیحت کننده ها فرق داری، امام زمان هم نصیحت می کند و هم دعا. دعاهای ایشان را بخوانید ببینید چه دعاهایی به شما کرده است.

آقا ! حق تو را به عنوان حق ناصح به جا نیاوردیم، بارها نصیحتمان کردی موضع گرفتیم، بارها نصیحتمان کردی بازیگوشی کردیم و بارها نصیحتمان کردی و گوش جانمان را به شما نسپردیم اما آقا ماه رجب ماه استغفار است، می شود برای ما استغفار کنید. در زیارت آل يس به شما عرض می‌کنیم «السلام علیک حین تحمد و تستغفر» آقا می شود در این ماه رجب بابت اینکه نصیحت های شما را نشنیده گرفتیم از خدا برای ما طلب آمرزش کنید، آقا جان! فردا شب لیلۀ الرغائب است ، شب جایزه‌هاست، شبی که یک چیزهایی می دهند که مرغوب و مورد رغبت است، نکند من این شب جمعه نسبت به تو بی میل و بي‌رغبت باشم، تو خیرالمرغوبین هستی، بهترین کسی که باید به او رغبت داشت خود تو هستی، نکند در این شب لیلۀ الرغائب به همه چیز رغبت داشته باشم جز تو، نکند در این شب حواسم به همه کس باشد إلا به تو. آقا جان! دعایمان می کنی لیلۀ الرغائب ما واقعاً لیلۀ الرغائب باشد. آقا! از طرف این جمع استغفار می کنی؟والله العلی العظیم اگر یکی از این استغفارهای امام زمان در زندگی ما بیاید زندگی هایمان عوض می شود مادی و معنوی و ظاهری و باطنی زندگی ما رنگش عوض می شود . آقا جان! عیدی ما امروز این است که نوع میل ما را عوض کني که یک چیزهایی را بخواهیم که خیلی وقتها عقلمان نمی رسد آن را بخواهیم. لیلۀ الرغائب خیلی وقتها آدمها چیزهای پیش پا افتاده می خواهند اما بگذار رغبت ما همان رغبتی باشد که همه حضرات معصومین رغبت به آن وجود داشتند و آن وجود برایشان مرغوب بوده است.

 

 

 


[1]. الهدایۀ الکبری، ص398 :  أَلَا مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ فَهَا أَنَا إِبْرَاهِيمُ وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى مُوسَى‏ وَ يُوشَعَ فَهَا أَنَا مُوسَى وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى عِيسَى وَ شَمْعُونَ فَهَا أَنَا عِيسَى وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى مُحَمَّدٍ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ آلِيَا فَهَا أَنَا مُحَمَّدٌ وَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ فَهَا أَنَا هُمْ‏ وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ فَهَا أَنَا هُمْ‏ فَلْيَنْظُرْ إِلَيَّ وَ يَسْأَلْنِي‏...