.

امام جلوه اسماء الله

جلسه 31 - 94/2/30

 

          به لطف حضرت حق در كلاس امام زمان شناسي مي‌خواهيم با ولايت امام عصر (ع)  حجاب جهل و معصيت را از وجودمان مرتفع كنيم، تا معرفتي كه از دير باز و از عهد الست نسبت به ساحت مقدس حضرت داشتيم در وجود ما تجلي كند و به نمايش گذاشته شود.

باورمان بر اين بود كه هر چقدر اين غبارروبي دقيق‌تر ، بيشتر ، سريعتر و گسترده‌تر صورت گيرد معرفت الامام را واضح‌تر وكامل‌تر ادراك مي‌كنيم.

به تعبير علي بن موسي الرضا (ع) امام پدري است مهربان، مادري است دلسوز ، برادري است بسيار شفيق ومعلمي است كه همه زمانها را براي آموختن شاگردان در نظر مي‌گيرد.

بنابراين امام (ع)  براي ما بيگانه و غريبه نيست ، بلكه درعرصه زندگيمان نقش‌هاي متعددي را ايفا مي‌كند.

فراق ما از اماممان در جوهره وجود ما نيست ، بلكه امري عارضي و مقطعي مي‌باشد و با لطف و عنايت خود حضرت قابل رفع است.

بي‌همگان به سر شود                                   بي‌تو به سر نمي‌شود

به مناسبت اينكه در ماه شعبان هستيم،‌مي‌خواهيم با مرور فرازهايي از ادعيه ماه شعبان، به شناخت امام عصر (ع) بپردازيم:

در قسمتي از دعاي شب نيمه در مورد حضرت مي‌خوانيم: « ذُو الْحِلْمِ‏ الَّذِي‏ لَا يَصْبُو» « حليمي است كه هيچ وقت حلمش كم نمي‌شود.»‌ ما از روايات آموخته‌ايم :‌«اياك و الغضب الحليم » «بترسيد از اينكه فرد حليم به غضب در آيد.» اما خيال همه ما در مورد امام زمان راحت است. در شب نيمه امام را حليمي مي‌يابيم كه هيچ وقت جوش نمي‌آورد، يعني هرچقدر چموشي و بازيگوشي كنيم حلمش پر نمي‌شود.

هميشه سر و كار ما با امامي حليم است ، هزاران بار به من و شما سرمايه مي‌دهد سرمايه را گم مي‌كنيم ، يا در مسير درست از آن بهره‌ نمي‌بريم، امّا باز هم سرمايه در اختيارمان مي‌گذارد : بارها برايمان دعا مي‌كند تا از بيماريهاي اخلاقي‌مان جدا شويم، ولي دوباره به اختيار خود به سمت آن بيماريها مي‌رويم. اما حضرت يكباره ما را طرد نمي‌كند، كنارمان نمي‌گذارد و از دايره محبت وعطوفت خود خارجمان نمي‌كند.

معرفي ديگري كه در دعاي شب نيمه از امام زمان (ع)  شده ، با عنوان « مدار الدّهر» است.

 ما براي وقت سه واحد داريم: زمان ، دهر ، سرور.

آيت الله شيخ مجتبي قزويني در رساله‌اي كه در مورد زمان دارند بيان مي‌كنند: « از هنگامي كه زمين و خورشيد خلق شد، واحد «زمان » احداث شده است. «دهر» آن روزگاري است كه نه زميني بوده است و نه خورشيدي، آن واحد زماني «دهر» نام دارد ، «سرمد» هم يك واحد زماني است مربوط به خداي سبحان و نه مخلوقات، ما هيچ مخلوقي نداريم كه سرمدي باشد. تنها خداوند ، سرمدي و هميشگي است.

«مدار الدهر» يعني آن روزگاري كه هنوز زمين و خورشيدي نبود،‌ دايره خلقت بر دور مركزيت وجود امام گردش داشت، «مدار الدهر» يعني آن زماني كه هنوز هيچ موجودي خلق نشده بود ، چرخش روزگار بر قطب وجود حضرت حجت بوده .

***

در مناجات شعبانيه به عنوان آخريت درخواست به خداوند عرض مي‌كنيم: « أَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ الْأَبْهَجِ فَأَكُونَ لَكَ‏ عَارِفاً وَ عَنْ سِوَاكَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْكَ خَائِفاً مُرَاقِبا »  منظور از نور « عِزِّكَ الْأَبْهَجِ » وجود مقدس ولي عصر (ع) است. «ابهج » نشانگر اين حقيقت است كه اين نور بيشترين ميزان بهجت و سرور را دارد. خدايا !  من را به نوري ملحق كن كه نفوذ ناپذير است ، « بِنُورِ عِزِّكَ » يعني كسي نمي‌تواند صرفاً به اختيار خودش با آن نور پيوست داشته باشد. خدا بايد انسان را به آن نور ملحق كند. امّا پيوستن به آن نور همان ، و خوش بودن همان ، پيوستن به او همان و در اوج شادماني قرار گرفتن همان. ابتهاج ، ثمره پيوست به ولي عصر (ع) است.

« فَأَكُونَ لَكَ‏ عَارِفاً » زماني كه با اماممان پيوند داشته باشيم ،‌ به شناخت خدا نائل مي‌شويم. هر چه بيشتر توفيق وصل امام (ع)‌ روزيمان شود،‌ «معرفة الله »‌مان افزون مي‌گردد. هر چه بيشتر به قلعه ولايت وارد شويم، توفيق درك توحيد افزونتري نصيبمان مي‌شود.

مناجات شعبانيه از لسان مبارك اميرالمؤمنين (ع) است و همه معصومين هم آن را خوانده‌اند.

اميرالمؤمنين (ع) درهر روز ما شعبان دعا مي‌كند كه « أَلْحِقْنِي بِنُورِ عِزِّكَ » « خدايا! مرا به مهدي (ع) برسان.» !

مكرر عرض كردم مناجات‌ها و دعاها پتانسيل ما را نشان مي‌دهد، يعني ميزان ظرفيت و توانمندي آزاد نشده ما را. هر كداممان اين ظرفيت وجودي را داريم كه خداوند ما را به نور وجود حضرت وليعصر (عج) ملحق كند.

اجازه نداريم نااميد باشيم و بگوييم:

من ديوانه كه باشم كه خريدار تو باشم

                                                               حيف باشد كه تو يار من و من يار تو باشم 

در ماه شعبان به ما توصيه مي‌شود كه اجازه نده يأس و نااميدي بر وجودت چيره شود. قرار است هر روز با خواندن اين دعا به اين باور برسيم كه اگر با همه وجود بخواهيم، پيوست به اين نور، امكان پذير است. بخواهيد ،‌مي‌رسيد.  كساني هم كه رسيده‌اند، ‌با خواست وطلب واصل شده‌‌اند.

 

در ماه مبارك رجب، يك ماه گفتيم: « اللهم َ ارْزُقْنِي‏ اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِين‏ » درماه رجب ،‌هر روز درخواست كرديم: « وَ هَبْ‏ لِيَ الْجِدَّ فِي‏ خَشْيَتِكَ‏ وَ الدَّوَامَ فِي الِاتِّصَالِ بِخِدْمَتِكَ »

هبه ، يعني هديه، چيزي كه رايگان در اختيار ما قرار مي‌گيرد.

از خداوند مي‌خواهيم در خشيت ‌اش جديت داشته باشيم و علي الدوام در خدمتش قرار بگيريم.

شب نيمه از خداوند درخواست مي‌كنيم كارت خدمتگزاري دائم را برايمان صادر كند و راضي نشود كه موقت در خدمتش باشيم و خدمت دائم به خدا از طريق خدمت دائم به «ولي خدا » امكان پذير است. ائمه (ع) « باب الله » هستند ، در هر زمينه‌اي كه بخواهيم به خدا برسيم، ابتدا بايد به «ولي» او واصل شويم.

ارمغان اين خدمت دائم ، سرعت وشتاب است. « حَتَّى أَسْرَحَ إِلَيْكَ فِي مَيَادِينِ السَّابِقِينَ وَ أَسْرَعَ إِلَيْكَ فِي الْبَارِزِينَ وَ أَشْتَاقَ إِلَى قُرْبِكَ فِي الْمُشْتَاقِينَ » مي‌خواهيم در عرصه خدمت پيشتاز باشيم و جزو اولين نفرها به شمار آييم.


***

صاحب مكيال المكارم در جلد 1 عربي، بيان كرده كه در روايات امام عصر (ع)  با عنوان « الامانة المحفوظه » معرفي شده‌اند. ايشان به دوازده وجه از « امانة الامحفوظه» بودن حضرت اشاره كرده‌اند كه ما چند مورد از آنها را ذكر مي‌كنيم:

  • امام در همه عوالم محفوظ است يعني از عالم ذر خدا امام را حفظ كرد تا به زمان حال رساند. در هر عالمي امكان داشت آسيب‌هاي زيادي به امام وارد شود، اما خداوند ولي‌اش را از همه خطرات حفظ نمود تا به آخر الزمان برسد و ظهورش محقق شود.
  • خداي سبحان امام (ع)‌را از انواع نجاسات و آلودگي‌هايي كه ممكن بود از صلب پدر و رحم مادري به او آسيب وارد كند حفظ نمود.
  • امام الامانة المحفوظه است ، يعني محفوظ از اتهام است. خيلي‌ها به امام تهمت مي‌زنند.

در مورد اميرالمؤمنين (ع) مي‌گفتند: مگر علي نماز هم مي‌خواند كه در مسجد كشته شد! دوران عمر علي (ع)  تنها شصت و چهار سال بوده. حالا شما تصور كنيد هزار و دويست سال است دارند به امام زمان ما تهمت مي‌زنند، هر چه افراد در زندگي‌هايشان كم وكسر مي‌آورند مي‌گويند پس لطف و كمك امام زمان كو؟ لابد نمي‌‌تواند، لابد نمي‌بيند ، لابد نمي‌شنود و ... تهمت عاجز بودن را ميزنند ، تهمت ناتوان بودن را ، ناديدن و ناشنيدن را ،‌والعياذ بالله نامهربان بودن را . امّا او «الامانة‌المحفوظه» است، هر كس هر چقدر به امام تهمت بزند او از همه اتهامات وارده مصون و محفوظ است.

  • امام محفوظ است ،‌يعني شما به كنه وجود امام راه پيدا نمي‌كنيد. هر چقدر هم امام را بشناسيد او محفوظ است از اينكه در دسترس شما قرار بگيرد. حضرت حفاظت شده است از اينكه كسي حقيقتاً‌ او را شناسايي كند.
  • يك دليل ديگري كه صاحب امام براي محفوظ بودن حضرت ذكر مي‌كند مي‌فرمايد: امام الامانة‌المحفوظه است. يك گروه مي‌توانند اين امانت را حفظ كنند و بقيه افراد حافظ اين امانت نيستند. اباء‌ واجداد امام (ع)‌ همواره حافظ اين امانت بوده‌اند، و احبار و نيكان معاصر با امام (ع) هم حافظ هستند،‌ اما براي بقيه مردم اين امانت محافظت نمي‌شود. يك دسته‌اي توفيق داشتند و دارند كه از امام حفاظت كنند و ديگران بر امام (ع) آسيب مي‌زنند.

وقتي خدا امام زمان را به عنوان امانة‌المحفوظه ذكر مي‌كند يعني اين امانت بايد حافظ داشته باشد،‌يك جايي قرار داده شود كه هيچ آسيبي به او نرسد.

تنها جايي كه چند جداره است و در آنجا هيچ آسيبي به اين امام وارد نمي‌شود، ته ته دل شماست. دل هفت پرده دارد،‌ وقتي امام را در عمق دل خودجاي مي‌دهيد گويا در هفت لايه حفظش كرده‌ايد، و ديگر هيچ لطمه‌اي به امام (ع)‌وارد نمي‌شود. البته اين كار هر كسي نيست و فقط عاشقان امام اينگونه حفظش مي‌كنند.

بعضي مي‌خواهند صرفا با عقلشان امام را حفظ كنند و امام بالافاصله صدمه مي‌بيند. بايد امامتان را در سويداي دلتان قرار دهيد تا محفوظ بماند.

  • «امانة‌المحفوظه » بودن امام به اين معناست كه خدا امام را به گونه‌اي قرار داده است كه هيچ كس نمي‌‌تواند او را از جايگاه خودش فرود بياورد.هيچ دشمني نمي‌‌توانند امام را از علو رتبه خودش پايين بكشد. حتي دشمناني كه با امام درگير هستند معترفند كه امام يك وجود ديگري است ، اعتراف مي‌كنند عاجز هستند از اينكه بتوانند آسيبي به او برسانند. امام « الامانة المحفوظه » است و هيچ معاند و غاصبي نمي‌تواند به علو رتبه او لطمه‌اي واردكند.
  • در كتاب قاموس « محفوظه » به معناي «مخصوصه » است. تمام معصومين امانت هستند. اما اين امانت خيلي خاص است، به همين خاطر دشمنان بسياري دارد. الامانة‌المحفوظه امانتي اختصاصي است كه خداي سبحان دوره حضورش دراين عالم را بسيار طولاني قرار داده و به همين نسبت ، دشمنان بيشتري هم دارد.

در دوره امامت امام زمان (ع) گستردگي دنيا را در نظر بياوريد و به دوره‌هاي متعددي كه بي‌دينها با امام عداوتهاي فراوان داشتند توجه كنيد. در اين صورت است كه مي‌توانيد درك كنيد اين وجود، امانتي خاص است و به حفاظتي خاص نياز دارد.

  • امام (ع) «الامانة‌المحفوظه »‌است پيامبر (ص) از امت آخر الزمان خواسته و بر آنها واجب كرده حافظ اين امانت باشند ، زيرا امت آخر الزمان لياقت و شايستگي اين امانت را دارد.
  • «امانت محفوظه» يعني وجودي كه در آن تغيير صورت نمي‌گيرد و از فنا محفوظ است . بقيه الله است ، و هيچ كس نمي‌تواند به صفات آن امانت و به وجود و بقاء آن امانت آسيب وارد كند.

به ساحت مقدس حضرت عرض مي‌كنيم:

آقا جان !‌

شما « امانة‌المحفوظه » ايد ، و ما نگرانيم كه مرتكب خيانت در امانت شويم. و چه مصيبت بزرگي است اگر انسان درمحضر اولياء به عنوان خائن شناخته شود.

شما امانتي الهي هستيد و تمناي ما اين است كه با لطف و عنايت خود ياريمان كنيد تا بتوانيم به عنوان عاشقي امين ، حافظ شما باشيم.

***

امام صادق (ع) مي‌فرمايند:‌ « إِنَّ حَدِيثَنَا صَعْبٌ‏ مُسْتَصْعَبٌ لَا يَحْتَمِلُهُ إِلَّا صُدُورٌ مُنِيرَةٌ أَوْ قُلُوبٌ سَلِيمَةٌ وَ أَخْلَاقٌ حَسَنَةٌ ‏« « سخن ما صعب وسخت است ( و هر كس نمي‌تواند آن را قبول كند ) تنها سه گروه پذيراي سخن ما هستند: كسي كه در صدر و اطراف دلش نور داشته باشد ، يا كسي كه داراي قلب سليم باشد ( و بدون هيچ اعتراضي تسليم امر خداوند شود ) ، يا خلق حسن داشته باشد.

امام صادق (ع) در روايتي ديگر مي‌فرمايند: « إِنَ‏ أَمْرَنَا صَعْبٌ‏ مُسْتَصْعَبٌ لَا يَحْتَمِلُهُ إِلَّا مَنْ‏ كَتَبَ‏ اللَّهُ‏ فِي قَلْبِهِ الْإِيمَانَ» « امر ولايت ما بسيار سخت است و تنها كسي مي‌تواند آن را حمل كند كه خداوند ايمان را در دلش ثبت كرده باشد. »‌

آقاي ما !‌

آموخته‌ايم كه هر گاه سراغ كريم مي‌رويم ، درخواستهاي زياد و بزرگ داشته باشيم،‌ به كرامت كريم توجه كنيم نه به لئامت و عدم قابليت خود.

مولاي ما !

از شما هم سينه نوراني مي‌خواهيم ، هم قلب سليم و هم خلق حسن ، تا بتوانيم به احسن وجه پذيراي سخن شما، و حامل امر ولايت شما باشيم.

مي‌خواهيم با دست مبارك خود، بر روي دلهاي سياه ما بنويسيد كه مؤمنيم. اگر با دست خود ، ايمان و محبت و معرفت را در دلهاي ما ثبت كني، درونمان گنجي خواهيم داشت بي نهايت ارزشمند، كه تا قيامت برايمان ذخيره مي‌شود.

« يا كنز من لا كنز له » دستهاي خالي ، و فقر و نداري ، ما را بنگر و اين گنج پر بها را در اختيارمان بگذار.

 

هدیه به پیشگاه مقدس  حضرت ولیعصر (عج) صلوات