.

امام جلوه اسماء الله

جلسه 18 - 93/7/30

 

          به لطف حضرت حق، در كلاس امام زمان شناسي حاضر شده‌ايم و از خداي سبحان طلب مي‌كنيم ياريمان كند تا مانع بزرگ‌ ما كه جهالت است مرتفع گردد، و معرفتي خاص نسبت به ولي عصر (عج) نصيبمان شود.

بنايمان بر اين است كه در هر جلسه ابتدا به ذكر بعضي از روايات در باب حضرت بپردازيم و سپس از طريق آشنايي با بعضي از اسامي خداي سبحان، شناختمان را نسبت به امام عصر (عج) افزون كنيم. با توجه به اين كه وجود مقدس هر يك از ائمه اطهار (ع) جلوه كامله خداي سبحان است و در عصر ما تجلي كامل خداي سبحان در وجود مقدس حضرت ولي عصر (عج) جلوه‌گر شده است.

در دانشنامه حضرت مهدي عليه السلام ، ج 2 ، ص 382 از احمدبن اسحاق يكي از وكلاي امام حسن عسگري (ع) نقل شده است:

روزي به محضر حضرت عسگري (ع) مشرّف شدم و مي‌خواستم در مورد جانشين ايشان سؤال كنم. امّا وقتي خدمت امام (ع)‌ رسيدم ، قبل از اينكه پرسشم را مطرح كنم ، خود حضرت آغاز به سخن كردند و فرمودند: «َ مَثَلُهُ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ مَثَلُ‏ الْخَضِرِ وَ مَثَلُهُ‏ مَثَلُ‏ ذِي الْقَرْنَيْنِ»‌[1] « مثل فرزندم در اين امت مثل خضر است و مثل ذي القرنين است. »

براي درايت در اين روايت، و آموختن وجوه تشابه امام عصر (ع) با ذي القرنين، به بررسي آياتي از قرآن مي‌پردازيم:

«قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَ مَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى‏ أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ سَدًّا (94)»

« گفتند: «اى ذوالقرنين، يأجوج و مأجوج سخت در زمين فساد مى‏كنند، آيا [ممكن است‏] مالى در اختيار تو قرار دهيم تا ميان ما و آنان سدّى قرار دهى؟»

«قالَ ما مَكَّنِّي فيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعينُوني‏ بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً (95)»

« گفت: «آنچه پروردگارم به من در آن تمكّن داده، [از كمك مالى شما] بهتر است. مرا با نيرويى [انسانى‏] يارى كنيد [تا] ميان شما و آنها سدّى استوار قرار دهم.»

«آتُوني‏ زُبَرَ الْحَديدِ حَتَّى إِذا ساوى‏ بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذا جَعَلَهُ ناراً قالَ آتُوني‏ أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً (96)»

«براى من قطعات آهن بياوريد، تا آنگاه كه ميان دو كوه برابر شد، گفت: «بدميد» تا وقتى كه آن [قطعات‏] را آتش گردانيد، گفت: «مس گداخته برايم بياوريد تا روى آن بريزم.»

به امام زمان (ع) عرض مي‌كنيم: آقاي ما! به فرموده پدر بزرگوارتان شما همچون ذي القرنين هستنيد ومي‌توانيد مانند او در زندگي ما نقش داشته باشيد.

هر يك از ما يأجوج و مأجوجي داريم، شياطيني كه در اطراف ما هستند و از درون يا بيرون به ما لطمه مي‌زنند و به اعتقادات حقه و اعمال صالحه ما آسيب وارد مي‌كنند.

اگر به امام عصر (ع) بگوييم براي شما صدقه مي‌دهيم تا مشكلاتمان حل شود و از شياطين دروني و بيروني‌مان درامان بمانيم، با توجه به روايت، جواب حضرت مي‌تواند اين گونه باشد كه: نيازي به صدقه و مال شما ندارم، همه خزائن عالم در اختيار من است. «اعينوني بقوّه» : توانتان را به ميدان بياوريد، با قوّت و قدرتتان كمكم كنيد تا شياطين را از شما دفع كنم.

اگر مي‌‌خواهيد بين شما و اعدائتان فاصله بيفتد و دشمنان داخلي و خارجي از شما دور شوند، جانتان را به ميدان بياوريد. در اين صورت بلافاصله بين شما و اعدائتان مانع ايجاد مي‌‌كنم.

(در آيه مباركه نه حرف شرط آورده شده و نه فعل شرط. تنها جزاي شرط ذكر شده كه حاكي از فوري انجام شدن امراست. گويا حضرت مي‌فرمايند:

به مجرد اينكه توان و قدرتتان را به من عرضه كنيد، پاداشي فوري مي‌دهم و بين شما و دشمنانتان مانع ايجاد مي‌كنم.)

امام (ع) در عالم همچون آهن رباست

«آتُوني‏ زُبَرَ الْحَديد» «تكه‌هاي آهن بياوريد.» : تكه‌هايي از آهن بياوريد تا جذب امام شويد. اگر خروارها چوب و گچ بياوريد، جذب آهن ربا نمي‌شود. براي پيوست به امام (ع) بايد عمل خالص بياوريد. بايد كار درست بياوريد نه كار زياد.

«أُفْرِغْ‏ عَلَيْهِ‏ قِطْراً » : گويا امام (ع) مي‌فرمايد: شما عمل خالصانه داشته باشيد، براي دفع دشمن لازم نيست اقدامي كنيد، من كار را انجام مي‌دهم.

« انْفُخُوا » : بدميد، با دَم و نفس شما آتش عشق مشتعل مي‌ماند. شعله عشق بايد برافروخته بماند، و براي اين امر نفَس تك تك شما را لازم دارد.

گويا با دميدنتان، محبت خود را به وليّ الله اظهار مي‌كنيد.

« آتُوني» : ابتدا اعمال خالصانه‌تان را مي‌خواستم، بعد نفس‌هاي عاشقانه‌تان را. هم اكنون ديگر آنقدر قداست پيدا كرده‌ايد كه خودتان را مي‌خواهم، ديگر خريدار وجودي هستم كه صاحب آنگونه عمل و آنگونه نَفس است.

* * * *                                * * * * *

« مُطَّلِعاً عَلَى‏ النِّيَّات‏ »

در دعاي مشلول به خداي سبحان عرض مي‌كنيم: « مُطَّلِعاً عَلَى‏ النِّيَّات‏» «خدايي كه از نيات ما اطلاع داري.»

خداوند به «ولي» خود نيز به عنوان جلوه كامله اسماء الله، اجازه داده است كه از آنچه در قلب و دل ما مي‌گذرد مطلع باشد.

بالاصاله خداي سبحان مطلع بر نيّات است، در بين مخلوقات و در عصر ما، كسي كه از نيات ما اطلاع دارد وجود مقدس ولي عصر (عج) است.

به امام زمان (ع) عرض مي‌كنيم: مولاي ما! نپسنديد در پيشگاه شما رسوا و شرمنده باشيم، خودتان نيات ما را اصلاح كنيد. نگذاريد در دل ما چيزي جز طلب قرب جاي گيرد مي‌خواهيم اصلاح نيت‌هايمان با لطف و عنايت شما باشد، نه از طريق عقوبت شما. «لا تؤدّبني بعقوبتك» بانگاهي و با دعايي اخلاص و صدق نيت روزيمان كنيد.

* * *

« يَا قَابِلَ‏ الْقُرْبَانِ‏ »

 در دعاي مشلول مي‌خوانيم « يا قابل القربان» « اي آنكه دريافت كننده هر قرباني هستي، و قبول كننده هر كس كه مي‌خواهد به تو نزديك شود. »

خداي سبحان هر كس را كه قصد قربت دارد مي‌پذيرد. « ولي خدا » هم اينگونه است. هر چقدر قصدهايمان خالص‌تر باشد ، قبول بيشتري نصيبمان مي‌شود.

بنابراين زمانهايي كه احساس مي‌كنيم دوريم وبا حضرت فاصله زيادي داريم،‌ از سر كم لطفي امام (ع) نيست مشكل از ماست كه قصد‌مان نزديكي و قرب نبوده. وقتي سراغ خدا و «ولي خدا» رفته‌ايم به جاي اينكه وصل و قرب طلب كنيم، تمناي امور ديگري را داشته‌ايم.

بايد نيتمان ، قصد قربت باشد تا امام عصر (ع) را پذيراي خود بيابيم.

مراقب باشيم هر زمان دعا، توسل يا تمسكي داشتيم، غايت درخواستهايمان حاجات شخصي ، رفع مشكل و سختي ، و حتي رسيدن به مقامات معنوي و باطني نباشد.

زاهد از تو حور مي‌خواهد ، قصورش بين                                                          به جنت مي‌گريزد از درت يارب، شعورش بين

به گونه‌اي زندگي كنيم كه هر گاه « مُطَّلِعاً عَلَى‏ النِّيَّات‏» از قصدهايمان مطلع شد، و « يَا قَابِلَ‏ الْقُرْبَانِ‏» به دلمان نظر كرد، در قلب و دلمان جز خودش را نبيند، و قبولمان كند.

***

« يا مبدّل الزّمان »‌

« مبدّل الزّمان» عنوان ديگري است كه در دعاي مشلول با آن مواجه مي‌شويم. در عالم بالاصاله خداي متعال مبدلّ الزمان است  و بالتّبع «ولي» او، امام عصر (ع). اين عنوان در چند معنا به كار مي‌رود:

عوض كننده ، تغيير دهنده، تفسير كننده، جايگزين كننده .

= مبدّل الزّمان: عوض كننده

آقاي ما! تعويض زمان ما با توست. شما مي‌تواني زمان را برايمان جابجا كني، مي‌تواني زمان را به گونه‌اي عوض كني كه گويا منّور به نور ظهوريت شده‌ايم و ادراك حضورت را كرده‌ايم. مولاجان ! زمانمان را با زمان ظهور جابجا كن.

ولي عصر (ع) امام ِزمان است و زمان، مأموم اوست، پشت سر اوست. حضرت مي‌تواند گذر زمان را براي ما كند يا تند نمايد.

امام عصر (ع) مي‌تواند كيفيت زمان را تغيير دهد. آن گاه كه زمانه با ما سر جنگ دارد،‌ مي‌توانيم از حضرت طلب كنيم ياري كند تا زمان با ما درگير نباشد، از سر صلح وارد شود و با شرايط ما سازش داشته باشد. مي‌توانيم از حضرت بخواهيم كه با تصرف او از زمان به بهترين وجه استفاده كنيم. مي‌توانيم از مولايمان تمنا كنيم قدم در دلمان بگذارد و زمان‌هاي دلتنگي‌ما را به اوقات سرور و خوشي تغيير دهد، خزانمان را بهار كند تا سردي و خمودي از وجودمان رخت بربندد.

=مبدّل الزّمان : تغيير كننده

  • آقاي ما! تغيير زمان با توست، زمان بواسطه وجود تو روشن مي‌شود،‌ اصلاً‌ زمان با تو معنا پيدا مي‌كند.

زمان‌هايي كه با تو و به ياد تو هستم جزئي از عمرم حساب مي‌شود، زمان‌هايي كه بي‌تو سپري شده گويا وجود نداشته‌ام و نيست بودم.

  • مولا جان! تفسير زمان با توست. صبح را تو تفسير مي‌كني، ظهر با تو باز مي‌شود،‌ و شب با خود توست.

در تفاسير روايي آمده است كه تمامي قسم‌هاي قرآن كه به زماني تعلق دارد، سوگند به امام زمان (ع) است.

  • آقا جان! زمانم را تفسير كن و نگذار مجمل بماند، روزم را باز كن.

مولا جان! زمان بدون شما مجمل و مبهم است و معناي حقيقي خود را ندارد.

  • معناي ديگر پرده‌برداري است . از حضرت طلب مي‌كنيم از زمان پرده را كنار بزند تا بتوانيم امام زمان را ببينيم و جلودارش را بشناسيم.

 

 


[1] إعلام الورى بأعلام الهدى (ط - القديمة)ص  439

هدیه به پیشگاه مطهر بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف صلوات