.

" شرح دعای هشتم "

 

وَ مِنَ الْفَقْرِ إِلَى الْأَكْفَاء

خدايا به تو پناه مي‌برم از اينكه محتاج مثل خودم بشوم .

اكفاء : جمع كفو به معني همطراز و نظير و البته در بعضي نسخه‌هاي صحیفه اکفاف آمده به معني بخيل يعني خدايا از اينكه به مردم پست و بخيل محتاج شدم به تو پناه مي‌برم .

اميرالمومنين (ع) مي‌فرمايند : محتاج هر كس باشي به دنبال آن اسارت و عبد بودن است واگر احساس غنا و بي‌نيازي كني، در اين صورت مثل او خواهي بود (يعني فقير و غني در كنار هم باشند ،‌اگر فقير نياز به غني را اعلام نكند مثل اوست و غني مي‌باشد .

ما بايد فقط  يك فقر داشته باشيم آن هم فقر الي الله است كه اوج غنا و سروري است واسارت و منّت بر آن مترتب نيست  و اين فقري است كه پيامبر(ص) فرمود الفقر فخري.

واگر محتاج خدا و خلق باشيد در دراز مدت در فطرت توحيدي شما خلل ايجاد مي‌شود واگر محتاج خلق شويد در دو عالم روسياه و تاريك خواهيد بود .

از عارفي سوال شد فقر الي الله بهتر است (اينكه انسان محتاج به خدا باشد) يا استغنای بالله ( كه به وسيله خدا از همه مستغني باشد ) عارف گفت :اگر فرد فقرالي الله داشته باشد خود به خود استغناي بالله به دنبالش مي‌آيد وقتي دائم محتاج به خدا باشيم لحظه به لحظه خود را از ديگران مستغني مي‌دانيم .

هدیه به پیشگاه مطهر امام سجاد علیه السلام صلوات