.

" شرح دعای هشتم "

 

وَ اسْتِكْبَارِ الطَّاعَة

خدايابه تو پناه مي‌بريم از اينكه طاعت و عبادت به نظر ما بزرگ بيايد اگر طاعت بزرگ ديده شود ، توقف پيش مي‌آيد زيرا به همان بسنده كرده و گرفتار عجب و غرور مي‌شويم و ديگران را به جهت كمي طاعت تحقير مي‌كنيم در حاليكه طاعت ما هرچقدر هم كثير باشد در مقابل نعمات بي‌حد و حصر الهي بسيار كوچك مي‌نمايد و از طرفي در آموزه‌هاي اسلامي به ما گفته‌اند هميشه درمحضر حق خود را مقصر بدانيد و نسبت به كم كاريها اظهار شرم و استغفار نماييد در اين صورت است كه اهل تلاش و اجتهاد و دوام در كار خير خواهيد شد .

حضرت عيسي بن مريم مي‌فرمايد : همانطور كه زراعت در زمين نرم و راحت رويش پيدا كرده و در زمين سخت ، سبز نمي‌شود ، حكمت هم در قلب متواضع وارد مي‌شود و رشد مي‌كند ولي در قلب متكبر نفوذي ندارد ( حكمت يعني علم و معرفت كه مانند زراعت آباد مي‌شود و آباد مي‌كند )

از بزرگي سوال شد كدام ادب كاملترين ادب است ؟ گفت : اطلاع بر مقصر بودن خود در همه كارها.

 معني ديگر استكبارالطاعه ثقيل ديدن طاعت است يعني طاعت را كبير نمي‌بيند بلكه به گونه‌اي عبادت مي‌كند كه بعد از آن احساس خستگي مي‌نمايد در حاليكه طاعت به معناي انجام عمل از روي ميل و رغبت است .

هدیه به پیشگاه مطهر امام سجاد علیه السلام صلوات