.

" شرح دعای هشتم "

 

وَ الْإِصْرَارِ عَلَى الْمَأْثَم‏

زماني كه در گوني بسته مي‌شود ، عرب به آن صره مي‌گويد حال اگر گناهان به صورت محكم به عنوان گوني در بسته‌اي درما نهادينه شود و نخواهيم از آن جدا گرديم به آن اصرار برگناه مي‌گويند

پس خدايا به تو پناه مي‌برم از مداومت بر گناه و نداشتن بصيرت و وجدان بيداري كه منجر به استغفار ‌شود .

از امام صادق(ع) سوال شد اصرار بر گناه يعني چه؟ ايشان فرمود: يعني استغفاري نداشته باشد و در درون نفس اقدام به توبه هم نكند و در خلوت خود به عذاب وجدان گرفتار نشود.

شيخ بهايي فرمود اصرار بر گناه يعني يك فعلي را دائم تكرار كردن، توبه ننمودن، عزم بر صغيره نيز حكم اصرار را دارد . گرچه كبيره نباشد و خدا عذاب اليم برايش درنظر نگرفته باشد .

بنابراين هرگاه انسان از گناه ترسي نداشته باشد و از آن پروا نكند در واقع اصرار بر گناه صورت گرفته است .

و اثم به گناهاني گفته مي‌شود كه ضرر اجتماعي آن از ضرر فردي بيشتر است مثل فحشاء و بي‌بندو باريهاي رسمي.

امام صادق(ع) فرمود: بر صغيره اصرار نكنيد و استغفار، كبائر را از زندگي رفع مي‌كنند .

يكي از عرفا فرمود : تمام بي‌ادبيهاي انسان در محضر حق كبيره محسوب مي‌شود .


هدیه به پیشگاه مطهر امام سجاد علیه السلام صلوات