.

" خطرات هنگام بروز مشکلات "

جلسه چهارم _ 92/9/4

 

امام سجاد (ع) در ادامه دعاي 22 صحیفه سجادیه می فرمایند:

 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِنَ الْخَطَايَا وَ الِاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فِي حَالِ الرِّضَا وَ الْغَضَبِ، حَتَّى أَكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَةٍ سَوَاءٍ، عَامِلًا بِطَاعَتِكَ،

"و پرهيز از لغزشها در دنيا و آخرت، و در حال خشنودى و خشم روزى كن، به‏طورى كه 

در هر دو حال يكسان بوده، به طاعت تو مشغول باشم، "

علاج بحران ها چیست؟

  حضرت در گرفتاري از خداي سبحان درخواست می کنند که مرا از خطا و از لغزش در دنیا و آخرت محافظت كن ، در حال رضا و غضب مرا حفظ کن تا گام نادرست بر ندارم. اگر انسان در باطن باور داشته باشد که عمل نادرست او غير عادیست تصميم به اصلاح مي گيرد.

مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الْأَوْلِيَاءِ وَ الْأَعْدَاءِ، حَتَّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَ جَوْرِي، وَ يَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَ انْحِطَاطِ هَوَاي‏ 

"و در حق دوستان و دشمنانت رضاى او را بر غير رضا و طاعت تو ترجيح دهم، تا دشمنم از 
جور و ستمم ايمن باشد، و دوستم از اينكه منحرف از حق و به هواى نفس او 
متمايل شوم نوميد گردد،"

نحوه زندگی در بحران

خدايا در بحران ها مرا به گونه ای قرار ده که رضاي تو را بر رضا و غضب خود ترجيح داده و مقدم كنم، دشمن از ظلم من ايمن باشد و دوست آرامش خيال داشته باشد که در اين بحران سقوط نمي كنم.

وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً فِي الرَّخَاءِ دُعَاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَكَ فِي الدُّعَاءِ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

"و مرا از آنان قرار ده كه تو را در حال آسايش چنان به اخلاص مى‏خوانند كه درماندگان مخلص مى‏خوانند، همانا كه تو ستوده و بزرگوارى"

زندگی در حال آسایش

يكي از اموري كه در راحتي هاي زندگي ما را تهديد مي كند متفاوت بودن نوع عبادت در زمان راحتي  (از سر بی رغبتی) با زمان گرفتاري (از سر اضطرار) است، ‌ امور انسان باید داراي اعتدال باشد، نوع دعا كردن او زمانیکه در آسايش كامل است باید مانند زمان اضطرار او باشد و در هر حال خود را محتاج فيض فياض و گشايش و فرج بداند.

 دعاي 15 دعايي كه در هنگام بيماري خوانده مي شده است :

اَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلى‏ ما لَمْ اَزَلْ اَتَصَرَّفُ فيهِ مِنْ سَلامَةِ بَدَنى، وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلى‏ ما اَحْدَثْتَ بى مِنْ عِلَّةٍ فى جَسَدى، 
"بارخدايا، تو را سپاس بر نعمت تندرستى بدن كه همواره و پيوسته از آن برخوردار بودم، 
و سپاس تو را بر آن بيمارى كه در جسمم پديد آورده‏اى، 

برخورد با بیماری

خدايا حمد در زمان بیماری و سلامتی مخصوص تو است و حمد در هر دو حالت يكسان باشد ، ‌حمد به جهت زيبا بيني و بابت نعمت است.

 فَمَا أَدْرِي، يَا إِلَهِي، أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ، وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ أَم وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ،

 "اى خداى من نمى‏دانم كه كدام يك از اين دو حال براى شكر به درگاهت سزاوارتر است، و كدام يك از اين دو وقت حمد تو را شايسته‏تر؟ آيا زمان سلامت كه روزيهاى پاكيزه‏ات را بر من گوارا ساخته‏اى،"

عدم صحت افراد ناشکر

خدايا من نمي دانم كدام يك از دو زمان شكر گزار تو باشم هنگام سلامتی یا زمان بیماری. روزهای طيب را در زمان سلامتي براي من گوارا كردي تا از آنها بهره برداري كنم. افرادی عادت دارند به امور عدمي زندگی خود توجه كنند و به امور وجودي نگاهی ندارند این افراد از صحت و سلامت برخوردار نيستند.

وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لِابْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ،

"و به سبب آن براى به دست آوردن رضايت و نعمتهايت به من نشاط بخشيده‏اى،"

نماد صحت

زمان صحت زماني است كه خدای سبحان انسان را براي طلب رضايت حق با نشاط قرار مي دهد. نماد نشاط ‌ اين است که انسان زمان صحت خيلي سبك و سريع كار مي كند.

وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ 

"و به سبب آن تندرستى به من نيرو داده تا به طاعتت توفيق يابم،"

نشانه فرد سالم

انسان سالم با توانایی کامل بندگي حق را كرده و اين توانايي را از خود نمي بيند بلکه آن را توفيقی از جانب حق مي بيند، به همين جهت غرور و كبر و عجب بر اوعارض نمي شود. اما اگر انسان با قوت در عرصه طاعت وارد شود و توانایی طاعت را از خود ببیند این امر خطر بزرگی برای اوست.