.

" خطرات هنگام بروز مشکلات "

جلسه پنجم _ 92/9/18

 

امام سجاد در دعاي 15 درباره شکر زمانی که بیماری و خطراتی انسان را تهدید می کند می فرمایند:

أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا،

"يا به هنگام بيمارى كه مرا به آن پاك مى‏سازى،

 

خطر زمان بیماری

‌وقت بيماري زمان تخليص از آلودگي و عيوب است، در این زمان خطر ناشكري انسان را تهدید می کند که فکر می كند مریضی نمي گذارد بندگي كند در حالي كه بيماري در حقيقت يك توبه قهري و غير اختياري است و  خود به خود فرد را از گناهش جدا مي کند.

وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، 

 "و نعمت‏هائى كه به من تحفه داده‏اى،"


 

هدیه خدا به فرد بیمار

 ‌خدا به بيمار هديه هاي خاصي را مستقيما مي دهد صبر بر بيماري خود یک نعمت عظیم است. انسان نباید از خدا تقاضاي بيماري کند  اما در صورت بیماری بايد خوش باشد و خوب بندگي كند. بيماري اجر ندارد چون اجر با عمل است و در بيماري عملي انجام نمي دهيم كه اجر ببريم ولي چون مقدمه تخليص و تطهير از عيوب است فرد رفعت و درجه می گیرد. زمان بيماري دو چيز موجب ثبت شدن حسنه ‌و ارتفاع مقام است: صبر و تضرع. تضرع بایدالي الله باشد نه الي الناس.

انسان حق ندارد به دليل بيماري درخواست كار و خدمتی را از دیگران داشته باشد هر چقدر سعي كند كمتر وابستگي به افراد داشته باشد عزت او را بیشتر حفظ مي کند

 تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ،

"تا گناهانى را که از آن گرانبار شده‏ام تخفيف دهى،"

 

 

سبب کندی سیر و سلوک

‌خطيئات گناهان عمدي نيست ولي گاهي گناهان غير عمدي هم سير و حركت ما را به سوی خداي سبحان كُند می کند. بيماري موجب از بين رفتن سيئات مي شود  و این کُندی را از بین می برد.

وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ،

"و مرا از سيّئاتى كه در آن فرو رفته‏ام پاك نمايى،"

تطهیر و محبوبیت نزد خدا

گاهی بدی و زشتی اخلاقی تمام سلولهای ما را می گیرد؛ مثل غرور، فخر فروشي، كبر و عجب. بيماري این بدیها را تطهير می کند.

وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ،

"و آگاهيم دهى كه پليدى گناه را به توبه از دل بشويم، "

 بيماري انسان را آگاه مي كند كه به خدا مراجعه كند . انسان در مراجعه به خداي سبحان قدرتمند مي شود چون ‌مراجعه به قدير است، ‌مراجعه به حكيم است فرد را آشناي با مصالح خود مي كند، توبه را نصیب انسان می کند و او را نزد خدا محبوب می کند.

وَ تَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ

"و با يادآورى نعمت قديم، گناه بزرگم را  از پرونده‏ام محو نمايم،"

 

‌بيماري به انسان ياد آوری می کند كه بايد گناهان را در این عالم محو كند و توبه نماید. بيماري نعمت هاي سابق را به یاد انسان می اورد و بنده را شکر گزار می کند

وَ فِي خِلَالِ ذَلِكَ مَا كَتَبَ لِيَ الْكَاتِبَانِ مِنْ زَكِيِّ الْأَعْمَالِ، مَا لَا قَلْبٌ فَكَّرَ فِيهِ، وَ لَا لِسَانٌ نَطَقَ بِهِ، وَ لَا جَارِحَةٌ تَكَلَّفَتْهُ، بَلْ إِفْضَالًا مِنْكَ عَلَيَّ، وَ إِحْسَاناً مِنْ صَنِيعِكَ إِلَيَّ.

"و در خلال اين بيمارى از جمله تحفه‏ها كه به من عنايت مى‏كنى اين است كه فرشتگان به حساب من اعمال پاكيزه‏اى نوشته‏اند كه فكر آن به خاطرى نگذشته، و بر زبانى نرفته، و هيچ يك از اعضاء در انجامش رنجى نبرده، بلكه اين همه از باب تفضل و احسان تو بر من نوشته شده."

 

کارایی نیت در فرد بیمار

کسی که بیمار می شود دوست دارد کارهای زیادی که قبلا انجام می داده انجام بدهد ، اگر در بیماری نیت آن کارها را داشته باشد عمل برای او ثبت می شود همچنین در بیماری اموری برای بیمار ثبت می شود که اگر سالم بود دلش می خواست انجام شود.