.

مودت و رحمت هدیه خدا به زوجین

« وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ‏ لَكُمْ‏ مِنْ‏ أَنْفُسِكُمْ‏ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَة»[1]

« و از نشانه‏هاى او اينكه از [نوع‏] خودتان همسرانى براى شما آفريد تا بدانها آرام گيريد، و ميانتان دوستى و رحمت نهاد.»

اصل و اساس در زندگي مشترك مودت و رحمت است اگر قرار است طرفين ( زن و شوهر) در مكاني اجتماعي داشته باشند، بايد آنجا براي دو طرف مسكن و محل آرامش باشد.

قرآن مي‌گويد:‌

« وَ يا آدَمُ‏ اسْكُنْ‏ أَنْتَ‏ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّة»[2] « «و اى آدم! تو با جفت خويش در آن باغ سكونت گير.»

« وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْني‏ مُنْزَلاً مُبارَكاً»[3] « و بگو: «پروردگارا، مرا در جايى پربركت فرود آور»

« رَبِّ ابْنِ لي‏ عِنْدَكَ بَيْتاً فِي‏ الْجَنَّةِ»[4] « پروردگارا، پيش خود در بهشت خانه‏اى برايم بساز،»‌

قرآن سه لفظ منزل، مسكن، و بيت را در آيات به كار مي‌برد.

*** 

« وَ يا آدَمُ‏ اسْكُنْ‏ أَنْتَ‏ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّة»[5] « «و اى آدم! تو با جفت خويش در آن باغ سكونت گير.»

اي آدم تو و همسرت در جايي مسكن بگيريد كه آنجا بهشت است، مسكن جايي است كه بايد طرفين در آنجا كسب آرامش كنند، بعضي گفته‌اند: چرا به مكان مشترك زندگي ( بيت يا منزل) مسكن هم گفته مي‌شود پاسخ مي‌‌دهيم همانطور كه در لفظ عرب، به چاقو، سكّين نيز مي‌گويند در حالي كه كار چاقو برّندگي است، امّا چون چاقو به چيزي برسد، آرام مي‌گيرد، زن و شوهر هم وقتي به يكديگر برسند، آرامش مي‌يابند و ديگر آنجا از تيزي و برّندگي نبايد خبري باشد مسكن براي هر دو طرف در نظر گرفته شده كه در سايه‌ي يكديگر به آرامش برسند.

امّا از طرفي ديگر در فرهنگ قرآني براي آقايان كلمه منزل نيز بكار رفته منزل يعني محل نزول. يعني محلي كه مرد از غرور مردانه‌‌ي خويش پايين بيايد به عبارتي از آن غرور نزول ‌كند قرآن هنگامي كه حكايت حضرت موسي (ع) را بيان مي‌كند مي‌گويد:

« وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْني‏ مُنْزَلاً مُبارَكاً»[6] « و بگو: «پروردگارا، مرا در جايى پربركت فرود آور»

خانه‌اي كه در آن همسر قرار مي‌گيرد، براي مرد منزل محسوب مي‌شود. يعني محلي كه مرد در آنجا از اقتدار خاص خود فرود مي‌آيد.

در قرآن براي زن ، لفظ بيت بكار رفته است، آسيه بنت مزاحم، همسر فرعون به خداوند عرضه مي‌دارد: « رَبِّ ابْنِ لي‏ عِنْدَكَ بَيْتاً فِي‏ الْجَنَّةِ»[7] « پروردگارا، پيش خود در بهشت خانه‏اى برايم بساز،»‌

بيت، محلي‌ است كه زن مي‌تواند عقايد حقه خود را در آنجا پياده كند و احكام الهي را در آنجا به اجرا درآورد و از اعمال حكم و نظر خود پرهيز نمايد به همين جهت آسيه از خدا مي‌خواهد تا محلي نزد خود خدا در بهشت به او عنايت شود. آسيه ابتدا خود خدا را طلب مي‌كند و سپس بيتي در بهشت را خواستار مي‌شود اينكه در قرآن براي زن لفظ بيت به كار رفته و آسيه به عنوان زني نمونه معرفي مي‌‌شود، اين است كه كلام اين زن به ما آموزش مي‌‌دهد كه « عِنْدَكَ بَيْتاً» ‌نه «‌بيتا عندك»‌ يعني خدايا ! اول تو را مي‌خواهم ، بعد مي‌خواهم حكم تو را پياده كنم. يعني حكمي كه قرار است توسط زن در منزل پياده شود، حكم خود او نيست بلكه حكم خداست.

خداوند متعال مي‌فرمايد: « وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ‏ لَكُمْ‏ مِنْ‏ أَنْفُسِكُمْ‏ أَزْواجاً »[8] « و از نشانه‏هاى او اينكه از [نوع‏] خودتان همسرانى براى شما آفريد.»

خداوند متعال به هر يك از زوجين هديه مودت و رحمت را عطا مي‌كند مگر در عرف جامعه‌‌ي ما چنين نيست كه اگر دو نفر پيوند زناشويي با يكديگر برقرار كنند به آنها هديه مي‌دهند معمول اين است كه هديه دهند هر چه به زوجين نزديكتر باشد و وسعش بيشتر سعي مي‌كنند بهترين هديه را به زوجين بدهد، خداوند متعال كه « أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ‏ الْوَريد» [9] « و ما از شاهرگ [او] به او نزديكتريم.»  و نزديكتر از هر فردي به ما هست، و از طرفي خالق ما است، و از سويي غناي محض است و بي‌نياز مطلق است و از طرفي ديگر چون چيزي را عطا مي‌كند، به غير حساب و كريمانه عطا مي‌كند به همين جهت در آغاز ازدواج زيباترين هديه‌ را به زن و شوهر مي‌بخشد، قرآن مي‌گويد: « جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَة» [10] « ، و ميانتان دوستى و رحمت نهاد.»

 


 

[1] سوره مباركه روم، آيه 21

[2] سوره مباركه اعراف،‌آيه 19

[3] سوره مباركه مومنون، آيه 29

[4] سوره مباركه تحريم،‌آيه 11

[5] سوره مباركه اعراف،‌آيه 19

[6] سوره مباركه مومنون، آيه 29

[7] سوره مباركه تحريم،‌آيه 11

[8] سوره مباركه روم،‌ آيه 21

[9] سوره مباركه ق، آيه 16

[10] سوره مباركه روم، آيه 21

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم