.

وظیفه اولیاء و مربیان در دوره بلوغ نوجوانان2

نوجوانان در سنين بلوغ، نسبت به اشخاص بيگانه، ديرتر از خود اعتماد نشان مي‌دهند و خيلي زود عصباني مي‌شوند. تندي و نافرماني و سرسختي آنان در برابر معلمين و مربيان خويش، بيشتر بدين جهت است كه از ايشان متوقعتر هستند و ميل دارند،‌ چنانچه پدر، مادر و ساير افراد قادر به فهم آنان نمي‌باشند معلم و مربي مسائل آنان را درك نموده و به موازات ارائه شيوه زيستن و ساير آموزش‌هاي لازم، از آنان پشتيباني نمايند. زيرا همانگونه كه خردسالان بيشتر به عواطف مادر و پدر نيازمند مي‌باشند، نوجوانان در اين دوره به تشويق و توجه مهرآميز معلم و مربي خود احتياج دارند.

رفتار و عكس العمل اولياء و مربيان با نوجوان بايد متناسب با طبيعت و شخصيت آنان انجام گيرد.

اولياء و مربيان بايد بيش از پيش در تربيت نوجوانان دقت داشته و هميشه رفتار، گفتار و واكنش در خور و سازگار با منش‌هاي فردي آنان ارائه دهند. البته كار دشوار و بيموردي خواهد بود، اگر بخواهيم همه تغييرات رفتاري و دگرگوني‌هاي رواني نوجوان را، هر روز يك به يك كنترل نماييم، امّا شناخت خصوصيات عاطفي و حساسيت‌هاي شخصي آنان به اولياء و مربيان اين فرصت و توان را مي‌‌دهد كه در آشفتگي و بحرانهاي آنان به كمك آنها شتافته و آنان را نجات دهند.

برخي روانشناسان افراد را به هشت دسته، عصبي، بلغمي، صفراوي، دموي، و مانند اينها رده‌بندي مي‌كنند هر كدام  از اين افراد داراي خصوصيات ويژه گروه خود مي‌باشند، بنابراين نمي‌توان دو نوجوان پر شور و بلغمي مزاج را يكي دانست و با نوجوان آتشين خو و خيالباف به يك شيوه رفتار كرد.

اولياء‌ و مربيان بايد اطلاعات و دانش منش‌شناسي داشته باشند و تربيت را با واقعيت خلقي نوجوان منطبق نموده و بيشتر منش و شخصيت رفتاري وي را در نظر بگيرند.

معمولاً‌ والدين و مربيان سعي در تربيت عقلي كودكان و نوجوانان دارند و از پرورش منش و شخصيت آنان غافل مي‌مانند.

منبع: بلوغ مشكلات رواني جوانان و نوجوانان افت تحصيلي                اكرم (گيتي) حيدري

 اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم






محتوای مرتبط