.

 

گزیده‌ای از کلاس نهج البلاغه (با موضوع پیامدها ) استاد محترم خانم زهره بروجردي     

  توسط خانم  ف . نوربخش  

 ره‌آورد ايمان :

خطبه 155 فراز 4« فَبِالْإِيمَانِ يُسْتَدَلُّ عَلَى الصَّالِحَاتِ وَ بِالصَّالِحَاتِ يُعْمَرُ الْفِقْهُ وَ بِالْفِقْهِ يُرْهَبُ الْمَوْتُ وَ بِالْمَوْتِ تُخْتَمُ الدُّنْيَا وَ بِالدُّنْيَا تَجُوزُ الْقِيَامَةَ وَ بِالْقِيَامَةِ تُزْلَفُ الْجَنَّة»

انسان به سبب ايمان به اعمال صالح رهنمون مي‌شود و به وسيله اعمال صالح ، ايمان او آشكار مي‌گردد و با ايمان كاخ علم و دانش آباد مي‌شود و به وسيله علم ،هراس از مرگ حاصل مي‌گردد ، با مرگ دنيا پايان مي‌گيرد و با دنيا مي‌توان آخرت را بدست آورد .

در اين قسمت از خطبه حضرت به ره‌آورد ايمان اشاره مي‌فرمايند كه اعمال صالح و علم و دانش و ترس از مجازات قيامت و آمادگي براي اين سفر پرخطر و سرانجام رسيدن به بهشت است .

كساني كه علم دارند ولي از ايمان برخوردار نيستند گويي علم آنان مخروبه و غير آباد است . ايمان و اعتقادات صحيح براي انسان علم نافع به بار مي‌آورد و زندگي علمي او را تعمير مي‌كند.

در اثر ايمان و وارد شدن علم در زندگي ، رهبت از مرگ نيز حاصل مي‌شود ترسي كه موجب اجتناب از امور ناشايست و تشويق شدن نسبت به امور مثبت است .

در واقع آباداني ايمان و علم به عمل صالح مي‌انجامد و فرد مومن به عوامل وصال حق توجه دارد و علم را در زندگي خود جاري مي‌كند .

اگر اسلام بحث انذار و ترسي را مطرح كرده است نه به عنوان اينكه توقفي و قفلي در زندگي حاصل شود بلكه موتور محركي است كه او را دوان دوان به سوي طاعت پيش مي‌برد چنانچه آب علم و معرفت كه جاري مي‌شود، شكوفايي فراوان هم بر سر راه خود ايجاد مي‌كند .

انساني كه اهل ايمان و علم و عمل صالح است نگاهش به دنيا، اقامت‌گزيني دائم نيست و غصه خوردن براي امور فاني و حوادث گذرا را شرط عقل و علم نمي‌داند ولي يك امر را هم به خوبي دريافت كرده است كه رسيدن به آخرت و امور باقي از همين دنيا مي‌گذرد و بواسطه دنيا، ‌آخرت را كسب مي‌كند پس دنيا ظرف موقتي است كه بايد از آن كاملترين استفاده‌ها را كرد .

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم