.

 

گزیده‌ای از کلاس نهج البلاغه (با موضوع پیامدها ) استاد محترم خانم زهره بروجردي     

  توسط خانم  ف . نوربخش  
ره آورد علم نافع

خطبه 153 فراز 9 «وَ اعْلَمْ أَنَّ لِكُلِّ ظَاهِرٍ بَاطِناً عَلَى مِثَالِهِ فَمَا طَابَ ظَاهِرُهُ طَابَ بَاطِنُهُ وَ مَا خَبُثَ ظَاهِرُهُ خَبُثَ بَاطِنُهُ وَ قَدْ قَالَ الرَّسُولُ الصَّادِقُ ص إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ وَ يُبْغِضُ عَمَلَهُ وَ يُحِبُّ الْعَمَلَ وَ يُبْغِضُ بَدَنَهُ وَ اعْلَمْ أَنَّ لِكُلِّ عَمَلٍ نَبَاتاً وَ كُلُّ نَبَاتٍ لَا غِنَى بِهِ عَنِ الْمَاءِ وَ الْمِيَاهُ مُخْتَلِفَةٌ فَمَا طَابَ سَقْيُهُ طَابَ غَرْسُهُ وَ حَلَتْ ثَمَرَتُهُ وَ مَا خَبُثَ سَقْيُهُ خَبُثَ غَرْسُهُ وَ أَمَرَّتْ ثَمَرَتُه‏»

بدان هر عملي رويشي داردو هيچ رويشي از آب بي‌نياز نيست و آبها مختلفند آن چه آبياريش پاكيزه باشد نهالش پاك و ميوه‌اش شيرين است و آن چه آبياريش ناپاك باشد نهالش ناپاك و ميوه‌اش تلخ است .

حضرت در يك تشبيه زيبا انسان و اعمالش را به درختان و ميوه‌ها تشبيه نموده است يعني همانطور كه گياهي ، آبي لازم دارد هر عملي هم علمي نياز دارد و همانطور كه گياه در اثر بي‌آبي مي‌خشكد ، عمل بدون علم هم خشكيده و ابتر مي‌ماند منتها علوم متفاوت است گاه مانند آب مكدر و متعفن و انسان و عمل او را به ضلالت مي‌كشاند و گاه آب ، گوارا و طيب است و منجر به علم نافع و گياه پرطراوت و شاداب مي‌شود ثمره علم نافع ، عجب و منيت و تكاثر و تفاخر نيست ولي ثمره علم غير نافع عناد ودرگيري جدال و ساير رذائل اخلاقي است

مسئله مهم ديگر اين است كه  اگر آب طيّب و گوارا باشد از ابتدا در كاشت گياه مشكلاتي فراهم نمي‌كند در واقع اگر علم نافع باشد و از آبشخور صحيح سرچشمه گرفته باشد، هم از ابتداي كار كه نيّت است خالصانه خواهد بود و هم در ميانه راه ثابت قدم و هم در پايان كار سودده و لذت‌بخش مي‌باشد ولي اگر آب خبيث باشد، عمل در حد بذر و دانه متوقف مي‌شود و اگر ثمره‌ايي هم بدهد ميوه بدبو و تلخ، عجب زا، متكبرانه و غير الهي خواهد بود.

تعجيل در فرج بقية الله الاعظم عجل الله تعالي فرجه الشريف صلوات