.

 

گزیده‌ای از کلاس نهج البلاغه (با موضوع پیامدها ) استاد محترم خانم زهره بروجردي                                                                                 توسط خانم  ف . نوربخش  

 
ره آورد بصیرت

خطبه 153 فراز 6 «فَالنَّاظِرُ بِالْقَلْبِ الْعَامِلُ بِالْبَصَرِ يَكُونُ مُبْتَدَأَ عَمَلِهِ أَنْ يَعْلَمَ أَ عَمَلُهُ عَلَيْهِ أَمْ لَهُ فَإِنْ كَانَ لَهُ مَضَى فِيهِ وَ إِنْ كَانَ عَلَيْهِ وَقَفَ عَنْه‏»

آن كس كه با چشم دل مي‌بيند و با بينايي عمل مي‌كند بايد در آغاز هر كار بينديشد كه آيا آن عمل به سود اوست يا به زيان او اگر به سود اوست ادامه دهد و اگر به زيانش مي‌باشد از عمل باز ايستد .

بصيرت يعني تيزبيني و شكافتن همه موانع و آخرالامر را ديدن.

 حضرت مي‌فرمايند كسي كه بصيرت داشته باشد در واقع به سه امر نائل آمده كه همگي آنان از شاخه هاي علم و دانش است :

1- با چشم دل نگاه مي‌كند .

2- واقع نگر است و ظاهر بيني ندارد .

3- درباره‌ي نتيجه كارش تفكر و مطالعه مي كند كه آيا به سود اوست يا به زيان او (انسانيت او باقي مي‌ماند و يا تبديل به شيطان و حيوانيت مي‌شود ).

4- عمل بدون علم ندارد و كار تقليدي انجام نمي‌دهد .

5-نفع باقي را در عملكرد خود لحاظ مي‌كند و از هيچ ملامت و مشكلي در عملكرد صحيحش هراس ندارد .

6- انسان بصير به دنبال معذرت خواهي ظاهري نيست بلكه به مجرد انجام خلاف توجه جدي و قطعي و بازگشت حقيقي دارد .

7- انسان بصير به دليل حركت عالمانه از اجر بيشتري هم بهره‌مند است چون حركت او به سمت حق است و حق پاداش كامل به او مي‌دهد .

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم