.

گفتگوی والدین با فرزندان دارای شرایطی است... (1)

علاوه بر تغيرات بيولوژيكي و علاقه نوجوانان به گروه همسالان خود كه آغاز نوجواني را نويد مي‌دهد، تغيير در روابط والدين و فرزند در دوران نوجواني از نكات برجسته ايست كه بايد مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.

پدران و مادران بايد به اندازه كافي قابليت انعطاف داشته باشند تا بتوانند نيازهاي دوران نوجواني فرزندانشان را برآورده سازند.

اگر والدين بتوانند در يك ارتباط دوسويه و با حفظ شرايط لازم با فرزندان خود به گفتگو بنشينند بسياري از نيازهاي رواني - عاطفي در فرزندان رفع مي‌شود و شخصيت فرزندان سالم‌تر پرورش يافته و شكل مي‌گيرد. رفتارهاي ناسازگارانه در آنها كمتر و ارتباط صميمي‌تر و كارآمدتري با اطرافيان خواهند داشت. براي اينكه اين گفتگو به نحو احسن و هر چه مفيد‌تر انجام شود والدين بايد شرايطي را رعايت كنند كه برخي از آنها عبارتند از:

1-  در جريان گفتگو با فرزندان تهديد،‌ تحقير ، سرزنش و امثال اينها استفاده نكنند.

2-  به فرزندشان كمك نمايند تا احساسات خود را آزادانه نشان دهد و هيچ گاه او را براي ابراز احساسات سرزنش نكنند.

3-  گفتگو با فرزند را از سنين خردسالي و كودكي شروع نمايند. در غير اين صورت آنها در برقراري ارتباط با فرزندان در دوره نوجواني و جواني با مشكلاتي مواجه خواهند شد.

4-  به فرزندشان اجازه دهند تا رخدادهاي روزانه زندگي و احساسات و افكار خود را با آنها در ميان گذارد و در بيان جزئيات وقايع احساس آزادي نمايد.

5-  گفتگو با فرزند را در برنامه روزانه قرار داده و دائماً‌ آن را انجام دهند.

6-  وقت صرف شده را خيلي كوتاه يا خيلي طولاني نسازند. زمان مطلوب كمتر از 15 دقيقه و بيشتر از يك ساعت نباشد.

ادامه دارد...

منابع :‌

1-  روانشناسي نوجواني رشد / رفتار / مسائل و ارائه راه كارها     دكتر سياوش خليلي شوريني

2-  تربيت كودكان و نوجوانان ( اصول و فنون تربيت و اصلاح رفتار )    احمد عشقي

اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم






محتوای مرتبط