.

نوجواني 2

نوجواني به عنوان مرحله‌اي از زندگي با تغييرات جسماني و رفتاري آغاز، و با ايفاي نقش بزرگسالان خاتمه مي‌پذيرد. نوجواني دوره تغييرات سريع فيزيولوژيكي است. هر فرد ( به ويژه جنس مذكر ) كه رشد و بلوغ لازم در دوران نوجواني بدست نياورد، از نظر اجتماعي احساس كمبود مي‌نمايد كه با ورود به دوران بزرگسالي، بهبودي حاصل نخواهد شد.

شواهد گواه بر اين امر هستند كه تغييرات برجسته در اندامهاي بدن در دوران نوجواني به مراتب بيش از تغييرات عقلاني است. چنين به نظر مي‌رسد كه ماهيّت هوش از دوران كودكي تا بزرگسالي تغيير نمي‌نمايد به استثناي تغييرات تدريجي كه با كسب معلومات و تجارب حاصل مي‌گردد.

بديهي است چنين تغييرات كيفي نبوده و در زمره اعمال عقلاني نخواهد بود. يكي از وظايف اصلي و اساسي رشد در دوران نوجواني، بدست آوردن هويّت خويشتن است. فرد جوان در معرض نقشها و ارزشهاي اجتماعي بسيار قرار مي‌گيرد كه بايد از ميان آنها، انتخاب لازم را انجام دهد تا پايه و اساسي براي رفتار مناسب خويش، پي‌ريزي نمايد.

نوجوان نظام ارزشها و فرهنگ جامعه خويش را زير سؤال برده، پاره‌اي را پذيرا و بعضي را طرد مي‌نمايد، در اين ميان او به شكاف بين ارزشهاي مورد تأييد بزرگسالان و رفتاري كه بر خلاف آن ارزشها، از آنان سر مي‌زند، واقف مي‌گر‌دد.

عليرغم آن كه بزرگسالان ممكن است نوجوانان را منفي‌گرا نمايند، تعداد بسياري از آنان انشعاب و اختلاف بين نظام ارزشي و رفتار بزرگسالان را فرصتي جهت انساني نمودن ارزشهاي جامعه محسوب مي‌دارند، بنابراين عده زيادي از نوجوانان از نظر نظام ارزشها با والدين خويش اختلاف نظر داشته و در راه تشكيل جامعه‌اي با ارزشهاي مناسب تلاش مي‌نمايند.


منبع: روانشناسي نوجواني رشد / رفتار / مسائل و ارائه راه‌كارها   دكتر سياوش خليلي شوريني

 اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم






محتوای مرتبط