.

نوجواني 1

نوجواني به عنوان دوره‌اي از زندگي، به راههاي گوناگون قابل تعريف و توصيف است.

دوره نوجواني در رابطه با رشد جسماني، زماني آغاز مي‌شود، كه اولين علائم بلوغ جنسي ظاهر شود، و زماني خاتمه مي‌يابد كه رشد جسماني خاتمه و يا تقريباً متوقف شده باشد، كه در حدود هفده يا هجده سالگي مي‌باشد.

گر چه نوجواني شامل تغييرات سريع جسماني است، ولي اين نكته حايز اهميت است كه چنين تغييراتي ادامه رشد دوران كودكي است كه به نوجواني مي‌پيوندد. هر تغيير جسماني در نوجواني كه به نظر ناگهاني مي‌رسد، ادامه تغييرات بسياري است كه در طي سالها روي داده است.

علائم عمومي رشد در دوران نوجواني:

اغلب وقتي درباره سن صحبت مي‌كنيم. سن تقويمي به خاطر مي‌آيد. امّا كسي كه در شناسنامه‌اش سيزده سال دارد، ممكن است از نظر عوامل بسيار، بالاتر يا كمتر از سيزده سال داشته باشد.

سن عقلي و هم چنين بهره هوشي از مهمترين عوامل شناخته شده در رابطه با سن فرد، است.

شخصي كه بر اساس شناسنامه 13 سال دارد، ممكن است از نظر سن عقلي 15 ساله يا 6 يا 7 ساله باشد. براي هر جنس ( مذكر - مؤنث ) تا ده سال فاصله زماني براي رسيدن به بلوغ جنسي كامل، وجود دارد. همسالان در ارتباط با يكديگر، مقرراتي دارند كه هر عضو گروه ملزم به رعايت آنهاست و آنان كه از نظر جسماني رشد كافي ندارند، در اين گروهها پذيرفته نمي‌شوند.

تأثير رشد سريع و يا عدم رشد جسماني كامل، براي پسران به مراتب بيش از دختران است.

فردي كه رشد جسماني سريعتري نسبت به همسالانش دارد، در دوران نوجواني، بلندتر، سنگين‌تر و بالاخره قويتر از ديگران است. البته تأثير رشد سريع در برابر عدم رشد كافي در سازگاري با محيط، براي دختران به وضوح روشن نشده است. محققاً نقش آن در مقايسه با تأثيرش بر پسران به مراتب كمتر است. دختراني كه ديرتر رشد كافي مي‌يابند، از نظر اجتماعي بر آنان كه رشد لازم بدست آورده‌اند، برتري دارند.

ادامه دارد...

منبع : روانشناسي نوجواني رشد / رفتار / مسائل و ارائه راه‌كارها 

                                                                                    دكترسياوش خليلي شوريني

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم






محتوای مرتبط