.

راه هاي مبارزه با كم رويي فرزندان

كم رويي و انزواطلبي يكي از اختلالات رفتاري است كه ممكن است مشكلات جدي را براي كودكان و حتي بزرگسالان به وجود آورد.

احساس كم‌رويي، اثر منفي بر رشد اجتماعي فرزندان مي‌گذارد و زمينه افت تحصيلي و بي‌كفايتي و نيز بسياري ديگر از مشكلات شخصيتي را در بزرگسالي فراهم مي‌آورد. افراد كم رو در حضور ديگران به ويژه هنگام گفت و گو دچار مشكلاتي مي‌شوند و از حيث رفتاري، از برخورد با ديگران دوري مي‌گزينند.

اين  افراد به دليل نداشتن مهارتهاي اجتماعي مطلوب، از بازي‌هاي و فعاليتهاي گروهي نيز دوري مي‌كنند و به صورت افراطي ميل به جدا شدن از جمع دارند. شايد يكي از دلايل انزواگزيني و عدم پيوند به گروه همسالان ، نديدن جنبه‌هاي مثبت يا بزرگ‌نمايي عيوب خود باشد. همچنين ممكن است توجه بيش از حد پدر و مادر و عدم واگذاري مسئوليت‌هاي سنگين بر عهده آنها، يا نقص عضو و ضايعه‌ جسمي و يا عدم موفقيت در كار و شغل و ناكامي‌هاي ديگر، موجب مردم گريزي آنها و تنفر از زندگي گروهي شود كه در اين صورت براي درمان آن، توجه به همه اين عوامل و انتخاب راه مناسب با آن، ضروري است.

راههاي درمان كم‌رويي به طور فشرده عبارتند از:

  • 1- واگذاري مسئوليت مناسب
  • 2- نگاه مثبت به كنجكاوي فرزندان
  • 3- پذيرش فرزندان بدون قيد و شرط
  • 4- كمك به فرزندان در دوست‌يابي
  • 5- حضور فرزندان در مكان‌هاي نا آشنا
  • 6- اجتناب از به كار بردن القابي همچون، خجالتي و ...
  • 7- تشويق به شركت در اردوها
  • 8- دادن آگاهي‌هاي لازم
  • 9- ميدان دادن به آنها

                                                                ....  ادامه دارد

منبع: مهارت‌هاي زندگي              محمود اكبري                                          

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم






محتوای مرتبط