.

 تشويق

تشويق تأثير معجزه آسايي بر رفتار فرزند دارد البته اگر با شرايط و به موقع انجام شود. تشويق شيوه‌اي است كه خداوند متعال و اولياء او از آن استفاده مي‌كرده‌اند.

تشويق انواعي دارد كه بهتر است از همه آنها استفاده شود:

1- گفتاري : استفاده از واژگان تشويقي مثل آفرين، احسنت، جالبه، خيلي خوبه و...

2- رفتاري: نگاه محبت آميز، تكان دادن سر و تغيير حالت چهره به نشانه خشنودي، بوسيدن، در آغوش گرفتن ...

3- نوشتاري : نوع ديگر نوشتار است كه رفتارهاي خوب فرزندان را بنويسد و در پايان هفته به صورت كتبي به آنها نشان دهيد و يا با استفاده از جملاتي در كارت پستال به آنها هديه دهيد.

4- مادّي: اين نوع تشويق اين است كه نقاط مثبت فرزندان را نمي‌بينند امّا نقاط منفي آنها را به سرعت گوشزد مي‌كنند. بكوشيم آيينه صفت باشيم. براي استفاده درست از تشويق، به پيشرفتهاي جزئي فرزندان بايد توجه كرد.

****

براي آنكه تشويق اثر لازم را داشته باشد بايد به شرايط زير توجه نماييم:

1- تشويق بايد متناسب با سنّ فرزند باشد.

2- به اندازه رفتار و ميزان پيشرفت فرزند باشد.

3- واقعي باشد. يعني با روحيات و وضعيت و شرايط كودك متناسب باشد.

4- به صورت مستقيم باشد يعني به خود او بگوييم كه از او راضي هستيم.

5- گاهي تشويق در حضور ديگران باشد.

6- تشويق بايد به صورت جزئي و مصداقي باشد به طور مثال كار خوب او را نام برده و همان مورد را تشويق كنيم.

7- تشويق به صورت قدرداني يا وصفي باشد، نه ارزيابي، يعني بايد رفتار او ستوده شود نه خود او، زيرا تشويق ارزيابي، مانع پيشرفت فرزند مي‌شود و باعث عُجب و غرور او مي‌شود.

منبع :

نسيم مهر 2                                                                  حسين دهنوي

 هديه به پيشگاه مطهر پيغمبر خاتم صلي الله عليه و آله و سلم صلوات






محتوای مرتبط