.

 

شرح دعای زمان غیبت

جلسه پنجم

 

در دعاي زمان غيبت مي‌خوانيم : « اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ نَبِيَّكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي‏‏ »

« خدايا ! خودت را به من بشناسان كه اگر تو را نشناسم، نمي‌توانم نسبت به پيامبرت شناخت پيدا كنم. خدايا ! پيامبرت را به من بشناسان كه اگر پيامبرت را نشناسم حجت‌ات را نخواهم شناخت. خدايا ! حجت خودت را به من معرفي كن كه اگر حجتت را نشناسم در دينم گمراه مي‌شوم.»

با تأمل در عبارات دعا به اين باور مي‌رسيم كه شناخت خداوند مقدمه‌اي است براي شناخت رسول اكرم (ص)‌ ، و شناخت پيامبر (ص)‌ بستر مناسب را براي شناخت مقام كليه ولايت فراهم مي‌سازد. و اگر به اين معرفت دست نيابيم، حتماً‌ در شمار گمراهان عالم قرار مي‌گيريم.

در فرازهاي دعا به خداوند عرض مي‌كنيم: « عَرِّفْنِي » « تو به من بشناسان»

- آموزش اين سلسله معارف بايد توسط خداي سبحان صورت گيرد. اگر بخواهيم از لابلاي نوشته‌ها و از ميان شنيده‌ها حجّت حق را بشناسيم، در نيمه راه مي‌مانيم. بايد خداي متعال هادي طريقمان باشد و از چهره حجت خود پرده‌برداري كند، تا به صراط مستقيم راه يابيم و به معرفت لازم نسبت به « ولي الله » نائل شويم.

در عبارات دعا مي‌گوئيم: « عَرِّفْنِي » به من بشناسان، نه «عرفنّا» به ما بشناسان.

از خداي سبحان طلب نمي‌كنيم كه حجت‌اش را به جمع ما معرفي نمايد، بلكه هر كس براي خود تمناي معرفت مي‌كند. گويا عرصه شناخت ولي عصر (عج) ميداني است كه هر كس به ميزان عشق و انگيزه شخصي‌اي كه دارد بايد در آن گام نهد.

وقتي انسان در اين حريم خصوصي راه مي‌يابد تا معرفت الحجة را كسب نمايد، نبايد جايي براي غير قائل شود. در وادي شناخت ، بايد مشغله‌هاي دنيائي را رها كند و از فكر مال و مقام و ... و هر چه غير اوست فاصله بگيرد.

  • اگر معرفت نسبت به ولايت صورت نگيرد، بي‌ترديد از مسير حق منحرف شده و گم مي‌شويم. تنها در صورتي مي‌‌‌توانيم در صراط مستقيم بمانيم كه به شناخت حجت الله دست يابيم.

كساني كه دوره‌اي از زندگيشان در طريق هدايت پيش مي‌رفتند و سپس از مسير حق و حقيقت منحرف شدند، يا طالب معرفت حضرت حجت نبودند، آن را امري ضروري تلقي نمي‌كردند. يا براي شناخت « ولي الله » سراغ سرچشمه نرفتند و از جوي‌هاي ميان مسير كه آلودگيهاي فراواني دارد استفاده كردند.

اين گروه به جاي اينكه از معارف قرآن و اهل بيت (ع) بهره‌مند شوند، براي شناخت، سراغ كساني رفتند كه سلايق فردي و نظرات شخصي را به شريعت اضافه كردند.

عاجزانه از خداي متعال استدعا مي‌كنيم كه خود، هادي طريقتمان باشد و ياري‌مان كند در تمام طول مسير زندگي به حبل الله تمسك جوئيم تا در شمار ضالّين قرار نگيريم.

***

حضرات معصومين (ع)‌ به عنوان انسان كامل جلوه‌ي تامّه اسامي خداوند در عالم هستند.

بنابراين راهي اطمينان بخش براي شناخت وجود مقدس حضرت ولي عصر (عج) ، آشنائي با اسماء الله است.

-در دعاي مبارك جوشن كبير با هزار و يك اسم خداي سبحان آشنا مي‌شويم، نام‌هايي كه در قالب وجود بشري امام زمان (عج) تجلي كرده است. بنا داريم تا به بررسي نمونه‌هايي از اين نام‌هاي مبارك بپردازيم. تا از اين رهگذر در وادي معرفت حضرت حجّت گام نهيم:

= «يا مرتاح» ، راحتي بخش

در جهان هستي جلوه‌ي كامل « مرتاح‌» ولي عصر (عج) است. او روحي را در ما مي‌دمد كه هر چه غير حق است فراموش مي‌كنيم و در فضاي امن و راحت قرار مي‌گيريم.

اگر در دوره‌اي از زندگيمان احساس قبض مي‌كنيم، دلگيريم و زمين با همه گستردگي‌اش برايمان تنگ مي‌شود به دليل كم بودن ارتباطمان با ولي خداست.

« يا من راعي من استرعا » اي آنكه هر كس از تو طلب كند چوپانش باشي، مي‌پذيري و برايش چوپاني مي‌كني.»

اگر امام زمان (عج) راعي ما باشد، در امنيت به سر مي‌بريم. حضرت ما را از خطرات حفظ مي‌كند و اجازه نمي‌دهد مورد هجوم گرگ‌هاي اعتقادي و اخلاقي قرار بگيريم.

بايد مراقب باشيم از گله جدا نشويم و چوپان ستيز نباشيم تا بي‌راهه نرويم و از طريق حقيقت و شريعت دور نيفتيم.

البته ولي عصر (عج) نسبت به ما همچون چوپاني است كه براي بازگرداندن گوسفند فراري هم مي‌كوشد، اگر با او قهر كنيم يا امر و نهي‌هايش را نپذيريم باز هم مورد مهرش قرار مي‌گيريم. زيرا او مظهر نام « مكرم» خداوند است ، و حتي گريزپاها و دور افتاده‌ها را هم مي‌پذيرد و با روي باز تحويل مي‌گيرد.

  • « يا من يعلم مراد المريدين » « اي آنكه مي‌‌داني مريدان چه چيز را اراده كرده‌اند.»

حضرت ولي عصر (عج) به اذن حق از كنه خواسته‌‌‌اي ما آگاه است. زماني كه سراغ حضرت مي‌رويم و با او ارتباط برقرار مي‌كنيم، مي‌داند طالب وصل و قربيم، براي تمّناهاي معنوي و معرفتي به امام (عج) رو كرده‌ايم ، يا به دنبال برآورده شدن حاجات مادي‌مان هستيم.

بنابراين بايد حرمت حريم يار را رعايت كنيم و هنگام حضور در محافل و مجالسي كه به نام و ياد حضرت برگزار مي‌شود، درخواستهاي متعالي و پيش رفتن در سيري كمالي را طلب كنيم. توجه داشته باشيم كه مجلس منتسب به امام زمان (عج) ، مجلس يارگيري حضرت است. از  امام (عج) بخواهيم تا قابليّتها و شايستگي‌هاي لازم را برايمان فراهم نمايد تا توفيق يابيم جزو همراهان و حاميانش باشيم.

  • « يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَائِجَ السَّائِلِين‏» «اي كسي كه نسبت به حاجات درخواست كنندگان مالكيت داري» امام زمان (عج) مالك درخواست‌هاي ماست. او به اذن خداي سبحان مي‌‌تواند براي اجابت دعاهاي ما وساطت كند و حوائج مادي و معنوي ما را برآورده نمايد.

امام (ع)‌ مالك است و بر آنچه در مالكيت اوست حق تصرف دارد. حضرت بنابر آنچه كه مطابق مصلحت داعي است، مي‌تواند خواسته او را به سرعت محقق كند يا آن را به تأخير بيندازد.

  • «يَا مَنْ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ شَهِيد»‌ « اي آنكه بر هر چيز گواه است. »

امام عصر (عج) به اذن حق هم شاهد حسنات ماست و هم سيئات ما.

آن گاه كه عملكردي مثبت داريم و با نيّت و فعلي ارزشمند همراهيم، امام زمان (عج) شكر خداوند را به جا آورده و حمد الهي را بر زمان جاري مي‌كند. و آن هنگام كه نااميدي را به دل راه مي‌دهيم، افكار گناه‌آلود در سر مي‌پرورانيم و به معصيت خداوند مشغول مي‌شويم ،‌ برايمان استغفار مي‌كند.

«السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِر»

تعجيل در فرج بقية الله الاعظم عجل الله تعالي فرجه الشريف صلوات