.

 

معنای بصیرت در کلام امام صادق علیه السلام

البَصَرُ نُورُ العینِ وَ هُوَ ما یُبْصِرُ بِهِ الرائی کَما انَّ البَصِیرَةَ نُورُ القَلبِ ( بَصَر روشنایی چشم را گویند یعنی آن نوری که به وسیله‌ی آن بیننده، دیدنی‌ها را می‌بیند کما اینکه بصیرت نور قلب را می‌گویند.

حضرت امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: عموی ما عباس «نافذ البصیرة» بود یعنی آن حضرت دارای نور معنوی بود که عالم ملکوت را مشاهده می‌کرد و حقیقت افراد  و کارها را می‌دید نور چشم دلش نافذ در همه چیز بود، یعنی اینطور نبود که بعضی از عالم ملکوت را درک کند بلکه نور و روشنایی او در همه چیز نفوذ داشت، او همه چیز عالم ملکوت را مشاهده می‌کرده و حقیقت همه‌ی افراد و کارها را می‌دانست لذا فرمود: «نافذ البصیرة» نور و بینایی قلبی او نفوذ کننده‌ و دقیق بود در همه‌ی عالم، بنابراین حضرت اباالفضل هم عالَم شهادت را شهود می‌کند و هم عالَم غیب را می‌بیند و همین بینایی او در عالم غیب دقیق است.

تعجیل در فرج بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف صلوات