.

كنجكاوي

بعضي كودكان به طور طبيعي در مورد هر چيز كنجكاو هستند و سؤال مي‌پرسند. اين بچه‌ها اغلب بسيار باهوش هستند و مشتاقند تا چيزهايي جديد ياد بگيرند سن 3 تا 6 سالگي، سنّ كنجكاوي كودك است، او مي‌خواهد از همه چيز سر در بياورد، پس اين زمان، بهترين موقعيت براي آموزش مطالب و افزايش معلومات اوست.

هيچ گاه پرسش كودك را به تمسخر نگيريد و از پرسشهاي فراوان او كلافه نشويد و ابراز خستگي و ناراحتي نكنيد. اغلب كودكان، از پاسخهاي ساده قانع مي‌شوند. پاسخهايي از قبيل « بعد مي‌فهمي »‌ يا « بزرگ مي‌شي مي‌فهمي » درست نيست، زيرا كنجكاوي كودك ارضاء نمي‌شود و سراغ ديگران مي‌رود و ممكن است آنها پاسخ مناسبي نداده و در آينده ، مشكلاتي را براي او پديد آورد. زماني كه با كنجكاوي فرزندتان روبرو مي‌شويد، از طبيعت كنجكاو او تعريف كنيد و اگر پاسخ سؤالي را نمي‌دانيد ، از او بخواهيد تا فرصتي بدهد تا شما پاسخ سؤال او را بيابيد. و يا با كمك خود او از طريق كتب معتبر يا مشخص مورد اطمينان و يا از طريق اينترنت پاسخ سؤال وي را بيابيد.

پرسشهاي كودكان را در مورد خدا جدي بگيريد و به آنها پاسخهاي مناسبي بدهيد. به پرسشهاي كودكان در مورد خدا نبايد پاسخهاي بي‌درنگي داد. پاسخها بايد مناسب با سنّ كودك باشد.

مهمترين و شايعترين پرسشهاي كودكان درباره خدا عبارتند از :

1- خدا كيست و چيست؟ براي پاسخ به اين سؤال بايد از اوصاف خداوند و مقايسه او با ديگران استفاده كرد. مثلاً‌ : خدا كسي است كه از پدر و مادر هم مهربان‌‌تر است. خدا از پدر و مادر هم بيشتر مراقب تو است، خدا از قويترين كسي كه مي‌شناسي هم قويتر است.

2- خدا كجا است؟ همه جا

3- چه طور و چگونه خدا همه جا هست؟ خدا مثل انسانها نيست كه فقط در يك جا باشد او قدرتي دارد كه مي‌تواند همه جا باشد.

4- اگر خدا همه جا هست، چرا او را نمي‌بينيم؟ خيلي چيزها مثل گرما، برق ، هوا را هم نمي‌توانيم ببينيم ولي وجود دارند.

5- خدا چقدر بزرگ است؟ نمي‌دانم چقدر بزرگ است اما مي‌دانم هيچ چيز بزرگتر از خدا نيست.

6- خدا را چه كسي آفريده است؟ خدا هميشه بوده و ما به اين مطلب ايمان داريم و به دنبال دليل آن نيستيم.

گاهي كنجكاوي كودكان درباره مسائل خطر آفرين است مثلاً فرو كردن ميخ در پريز برق، در چنين مواردي ضربه‌اي آرام به پشت دست او بزنيد زيرا پيام روشن‌تري از كلام دارد.

در صورت اصرار بر كار خطرناك، بهترين تنبيه او، محروميت موقت است. او را يك يا دو دقيقه روي صندلي بنشانيد و كنارش بياستيد و پس از اتمام محروميت رهايش كنيد.

كودكان گاهي در مورد مسائل بزرگترها كنجكاوي مي‌كنند، در چنين مواردي، مي‌توانيد در چشمان او نگاه كرده و به او بگوييد:‌ اين مسئله چيز مهمي نيست كه تو نياز داشته باشي در مورد آن سؤال كني. و يا از كلمه رمزي كه با هم توافق كرده‌ايد ، مثلاً [ برايم دستمال كاغذي بياور ] به اين معنا كه اين موضوع به تو مربوط نمي‌شود، استفاده كنيد تا متوجه شود لزومي بر پاسخ به مسئله مورد سؤال او نيست.

منابع: 1- نسيم مهر (1)                     حسين دهنوي

       2- راهنماي كامل تربيت كودك         مترجم اكرام قيطاسي







محتوای مرتبط