.

 

 آمــادگي

امروزه ثابت شده است كه قبل از شروع هر فعاليت، فرد بايد قبلاً خود را براي آن آماده كرده باشد تا در اجراي آن موفقيت بهتري نصيبش شود قبل از رفتن به دبستان اگر مقدمات رفتن به دبستان خود فراهم شده باشد و به عبارت ديگر كودك از قبل آماده  و امكانات لازم فراهم شده باشد كودك مشكلات را متحمل مي‌شود.

والدين قبل از فرستادن كودكان به مدرسه و آغاز تعليم و تربيت رسمي حداقل نكات زير را بايد در نظر داشته باشند:‌

1- فرزند آنان از نظر رشد جسمي و رواني به حدي رسيده باشد كه بتواند تعليم و تربيت رسمي را پذيرا باشد بنابراين به والدين توصيه مي‌شود از بزرگتر گرفتن شناسنامه بچه‌ها و گذاشتن كودكان قبل از رسيدن به سن لازم جداً‌ خوداري نمايند.

2- كودكاني كه دوره كودكستان و آمادگي را نديده‌اند و به عبارت ديگر از خانه و خانواده و آغوش مادر جدا نشده‌اند نمي‌توانند رفتن به مدرسه و ساعتها دوري از محيط خانواده را به خوبي تحمل كنند لذا والدين اين قبيل كودكان بايد قبل از ورود به مدرسه بچه‌ها را با محيط مدرسه و مقررات آن آشنا كنند و در صورت امكان با گذاشتن كودكان در دوره‌هاي آمادگي آنان را براي رفتن به مدرسه آماده كنند.

3- وابستگي كودك را به والدين و خانه به روشهاي مقتضي كم كنند. (مثل بردن كودك به پارك و بازي با كودكان همسن و سال، گذراندن ساعتي در منزل اقوام بدون حضور پدر و مادر و ...)

4- با تعريف از مدرسه و تمجيد از محاسن معلمان و امثال آن كودكان را در زمينه‌هاي پذيرش ورود به دبستان تشويق كنند به صورتي كه آنان شيفته رفتن به دبستان شوند.

به موازات اقدامات والدين، دبستانها هم بايد شرايط مناسب در زمينه پذيرش كودكان بوجود آورند تا كودك از محيط جديد دبستان كه تفاوت زيادي با محيط خانه دارد دچار اضطراب ،‌ترس و دلسردي نشود.

* * * * *

دوره دبستاني

دوره دبستاني از جهت تعليم و تربيت بهترين دوران است در اين دوره از يك سو كودك از آرامش و ثبات برخوردار است و از سوي ديگر ويژگيهاي رواني و آمادگي كاملي براي تربيت پذيري وادب آموزي در وي به وجود مي‌آورد.

پيامبر اكرم (ص) از كودك در اين دوره با خصوصيت «عبد» كه بيان كننده اطاعت است ياد فرموده‌اند و حضرت علي(ع) او را به عنوان فرد «خادم» كه بيان كننده فرمانبري است معرفي كرده‌اند. در روايتي ديگر از پيامبر اكرم (ص) اين دوره سني، سن تأديب يعني تربيت و ادب آموزي ناميده شده است امام صادق (ع) نيز در حديثي اين دوره را دوره تعليم يا علم آموزي نامگذاري فرموده‌اند.

در رواياتي ديگر از پيامبر اسلام (ص) اين دوره، دوره همراهي با بزرگسالان وادب آموختن به فرزند معرفي شده است از اين تعبيرات چنين بر مي‌آيد كه اولاً‌:‌ طفل در اين دوره سني انعطاف و پذيرش بيشتري براي تربيت دارد ثانياً‌ آموزش رسمي از اين مرحله آغاز مي‌شود ، بنابراين، اين دوران طلايي را كه بهترين فرصت براي تعليم و تربيت كودك است نبايد به سادگي از دست داد.

در اين دوران بايد با جديت به تربيت كودك همت گماشت واز آرامش و ثبات موجود بيشترين بهره را برد و فراموش نكرد كه آرامش موجود در اين دوره،‌آرامش قبل از طوفان است و كودك در اواخر اين دوره در آستانه تحولات ناگهاني بلوغ قرار مي‌گيرد و دستخوش نا آرامي و بحران مي‌شود اگر تربيت فكري عاطفي و اخلاقي كودك در اين مرحله به درستي انجام نگيرد او در دوره نوجواني با مشكلات زيادي روبرو خواهد شد كه شايد حل آنها چندان آسان نباشد.

 

منابع :‌  رفتار والدين با فرزندان                   محمد علي سادات

         نحوه رفتار والدين با فرزندان             يدالله جهانگرد

 م.كشتكاران






محتوای مرتبط