.

 

    اصول اصلی انضباط

 

اساسا انضباط عامل شکل گیری عادت است و شامل چهار اصل اساسی است :

1- کودک باید به شیوه مطلوب عمل کند و از رفتار نامطلوب اجتناب نماید ،‌ باید یاد بگیرد چه کارهایی مطلوب و چه کارهایی نامطلوب است .

2- کودک باید رضایت و خشنودی را با کار مطلوب و نارضایتی و ناخشنودی را با کار نامطلوب همراه سازد تا انگیزه لازم جهت تکرار رفتار مطلوب و خودداری از رفتار نا مطلوب داشته باشد .

3- کودک باید بتواند رفتار مطلوب را بدون نیاز به سرپرست و راهنما به گونه‌ای خودکار تکرار کند .

4- کودک باید یاد بگیرد رفتار مطلوب را جایگزین رفتار نامطلوب کند تا نیازهایی را که قبلا از طریق رفتار نامطلوب برآورده می ساخت با رفتار مطلوب تامین کند .

 انضباط نیازهای معین و خاصی از کودکان را ارضا می کند و به شادی و سازگاری آنان می افزاید :

الف ) انضباط به کودک احساس امنیت می دهد زیرا به او می گوید تا به کجا می تواند پیش برود و چه کارهایی را می تواند یا نمی تواند انجام دهد .

ب‌) کودک با زندگی کردن بر اساس موازین و هنجارهای معینی قادر خواهد بود از احساس گناه که گاهی در اثر کار خطایی که انجام می دهد برای او ایجاد شده دور بماند . احساس گناه زیاد باعث می شود کودک شاد نبوده و نا سازگار شود .

ج‌) هنگامیکه کودک کار صحیحی انجام می دهد ، به احتمال زیاد والدین او را تشویق می کنند ، تشویق به معنای عشق و محبت است و سرزنش و مخالفت به معنای طرد و رد کردن ، کودک برای موفق شدن به عشق نیازمند است .

د‌) انضباط به عنوان یک انگیزه نگهدارنده قوی در کودک است که او را تشویق می کند آنچه را از او خواسته شده است ،‌ انجام دهد .

ه‌) انضباط پرورش وجدان را در کودک تسهیل می کند، وجدان کودک را در انتخاب و تصمیم گیری هدایت می کند .

 انضباط نیاز رشدی و تکاملی هر کودک است ، کودکی که در معرض انضباط بی رویه و بدون نظم و قاعده باشد ، نمی تواند فردی شاد و سازگار گردد.

آموزش انجام دادن کاری به کودک ، پیش از آن که او قادر به درک دلیل انجام آن کار باشد، اتلاف وقت است . باید قوانین و مقررات را برای کودک بیان کرد و او را در انجام آن کار تشویق نمود . وظیفه بزرگسالان است که در درک هدف و فایده انضباط کودک را یاری دهند .

 

1- سه گفتار درباره راهنمایی و تربیت فرزندان ( دکتر شکوه نوابی نژاد ) 

م. کشتکاران






محتوای مرتبط