.

 

    با كودك محاجه و استدلال نكنيد   

 

رفتار با کودک در دوران خردسالی باید با رفق و مدارا باشد . در این دوران باید به قدر فهم و درک کودک با او سخن گفت.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله می فرمایند : مربی باید در گفتار و رفتار خود با کودک ،  مقام خویش را به کودکی تنزل دهد .

صحبت کردن با کودک باید به شیوه ی کودکانه انجام شود ، این کار می تواند حتی در قالب بازی یا خواندن شعر و یا قصه گفتن صورت گیرد .

اگر قرار است دلیلی برای کودک آورده شود باید در حد درک و فهم او باشد ، سخن گفتن از چیزی که در عهده ی توانایی قوای عقلانی او نیست در او ایجاد نفرت و تنفر می کند .

مربی باید در قول و در عمل با عوالم کودکانه کودک ، هماهنگی داشته باشد .

دانشمندان معتقدند ، کودک در سن مخصوصی با استدلال و منطق آشنا می شود ، بنابر این پیش از آن که کودکان به این سن برسند ، باید در حدود و فهم و بینش آنان با آن ها بحث و گفتگو کرد ، بعدها که کودک رشد بیشتری پیدا کرد می توان با دلیل و منطق ، مشکلات را برای آن ها توجیه کرد.

عدم تبعیض

والدین نسبت به فرزندان خود واکنش های گوناگون و متفاوتی دارند ، این واکنش ها متاثر از نگرش‌ها و تحمل آن است ، با وجود ادعای همیشگی والدین که (فرزندانم را یکسان دوست دارم ) اعمال و رفتار آنان برای فرزندانشان قانع کننده نیست .

کودک محبوب  و مورد تبعیض یاد می گیرد که قادر است چیزهایی بگوید و یا کارهایی بکند که فرزندان دیگر حتما به خاطر آن تنبیه می شوند ، روحیه تبعیض والدین با بزرگتر شدن فرزندان بیشتر می شود .

از جمله عواملی که باعث تبعیض والدین می شود ، جنسیت کودک است ،

 مادران به طور کلی نسبت به فرزندان پسر خود رفتار مطلوبتری نشان می دهند.

عامل دوم: ترتیب تولد کودک است ،

فرزند اول خانواده معمولا مورد تبعیض است و پس از تولد فرزند دوم به دلیل این که موقعیت او به خطر افتاده است ، احساس نا امنی و حسادت نسبت به خواهر و برادر تازه تولد یافته اش می کند که متناسب با نگرش و رفتار والدین این حالت گاه پایدار و گاه ناپایدار خواهد بود . کودک با هوش طبیعتا مورد مهر و علاقه و از نظر خواهر و برادرانش مورد تبعیض بیشتر والدین  است . هر اندازه کودک موفق تر باشد به ویژه در مورد پسران ، والدین بیشتر برای او فداکاری و سرمایه گذاری می کنند . کودکان معلول نیز بیشترین توجه و ومحبت والدین را به خود جلب می کنند  و والدین بیشترین وقت خود را صرف تامین نیازهای آنان می کنند .

والدین باید بدانند که بین فرزندان باید عدالت را رعایت نمایند ، عدالت به معنای مساوات نیست بلکه هرچیز را در جای خود قرار دادن است و ایجاد تبعیض به معنای بی عدالتی است .

به طول مثال اگر به غذای کودکان توجه شود ، غذای کودک نوزاد را نمی توان به کودک هفت ساله داد و غذای کودک هفت ساله را به نوزاد ، در صورتیکه این عمل صورت گیرد در هر دو کودک مبتلا به سوء هاضمه می شوند .

والدین باید به کودکان خود آموزش دهند که هرکس جایگاه خود را دارد و والدین باید با اجرای عدالت بین فرزندان آنان را از کودکی با شیوه ی صحیح زیستن آشنا نمایند .

منابع:

1. اسلام و تعلیم و تربیت دکتر سید محمد باقر حجتی

2. سه گفتار درباره ی راهنمایی و تربیت فرزندان دکتر شکوه نوابی نژاد

3. آشنایی با تعلیم و تربیت اسلامی با تاکید بر روش ها مجید رشید پور

م. ك
 






محتوای مرتبط