.

 

ارتباط با كودكان

 

برقراری ارتباط مطلوب با کودکان دارای ویژگی هایی است که برای رسیدن به آن حداقل باید دو موضوع به صورت دقیق مورد توجه قرار گیرد .

1. احترام : منظور آن احترام رفتاری عملی و ذهنی متقابل است که احساس ارزشمندی و رضایت و خشنودی برای طرف مقابل ایجاد می کند ، بنابراین پیام هایی که بین والدین و کودک رد و بدل می شود ، نباید به حس مورد احترام بودن والدین یا کودک لطمه ای وارد سازد .

2. مهارت ، تفاهم و همدلی :نخست باید بین والدین و کودک درک و تفاهمی به وجود آید ،آنگاه راهنمایی ، آموزش و یا پند و اندرز کودک ثمربخش خواهد بود . در برخورد با کودک عصبی و ناراحت باید احساسات او درک و احترام شود. وقتی به کودک گفته شود این احساس خوبی نیست که تو داری یا او را متقاعد کرد که هیچ دلیلی برای احساس خود ندارد ، بدون شک احساس ناراحتی شدید او از بین نخواهد رفت ، بلکه باید احساس ناراحتی و حالت عصبانیت کودک با حس تفاهم و همدردی پذیرفته شود .

احساسات کودک را به او منعکس سازیم

همان گونه که کودک با نگاه کردن به آیینه از شکل و وضع فیزیکی خود آگاه می شود ، پدرو مادر و مربیان نیز می توانند با انعکاس احساسات و عواطف کودک ، آنان را نسبت به احساس خودشان آگاه‌تر نمایند .

وظیفه والدین در انعکاس عواطف و احساسات کودک ، همانند یک آیینه ، آن است که احساسات او را همان گونه که هست و نه آن گونه که والدین تفسیر می کنند ، بدون هیچ گونه تحریفی به او بازگرداند، مثلا به او گفته شود : (انگار این ماجرا تو را منزجر کرده است ) و یا (انگار خیلی عصبانی هستی)

این جملات در آیینه ی عاطفی و احساسی نیز همانند  آیینه ی معمولی باعث می شود که فرد مبتکرانه درصدد تغییر و بهبود و اصلاح خویش برآید .

منبع : سه گفتار درباره ی راهنمایی و تربیت فرزندان                                 دکتر شکوه نوابی نژاد

 
م. ك
 






محتوای مرتبط